13ο Απόσπασμα: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΦΡΟΔΙΣΙΕΥΣ “Περί μίξεως”

July 31, 2007 at 4:10 pm (Uncategorized) ()

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΦΡΟΔΙΣΙΕΥΣ, Περί μίξεως, 2. Δ. μεν ουν ηγούμενος την λεγομένην κράσιν γίνεσθαι κατά παράθεσιν σωμάτων, διαιρουμένων των κιρναμένων εις μικρά και τηι παρ’ άλληλα θέσει την μίξιν ποιούμενων, ουδέ την αρχήν φησιν είναι προς άλήθειάν τίνα κεκραμένα, άλλ’ είναι την δοκουσαν κράσιν παράθεσιν σωμάτων άλλήλοις κατά μικρά σωιζόντων αυτών εκάστου την οίκείαν φύσιν, ην είχον και πρό της μίξεως· δοκειν δ’ αυτά κεκράσθαι τώι την αίσθησιν δια μικρότητα των παρακειμένων μηδενός αυτών αισθάνεσθαι δύνασθαι μόνου.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Ο Δημόκριτος πιστεύει ότι η λεγόμενη μείξη γίνεται από τη γειτνίαση σωματιδίων. Δηλαδή, καθώς τα αναμειγνυόμενα υπο­διαιρούνται σε μικρά και τοποθετούνται το καθένα κοντά στα άλλα, παράγουν τη μείξη. Γι’ αυτό αρνείται ότι υπάρ­χουν εξαρχής αληθινά μείξεις, αλλά ισχυρίζεται ότι εκείνο που φαίνεται να είναι μείξη είναι παράθεση μικρό­τατων σωμάτων, που διατηρούν το καθένα τη δική του φύση, αυτήν που είχαν και πριν από τη μείξη. Η εντύπωση μας ότι αυτά αποτελούν μείγμα οφείλεται στο ότι η αίσθηση δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί το καθένα τους χωριστά, επειδή είναι πολύ μικρά αυτά τα κομμάτια που συναθροίζονται.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: