Σχόλιο 12ου & 13ου Αποσπάσματος

August 1, 2007 at 4:20 pm (Uncategorized) ()

Σε τι συνίστανται οι αλληλεπιδράσεις και οι μεταβολές στο Όν; Λέγοντας μεταβολές εννοούνται οι επιφανειακές μεταβολές καθώς ο ελεατικός μονισμός εξασφαλίζει την εσωτερική ενότητα και την αφθαρσία του Όντος. Π.χ τέτοιες μεταβολές μπορεί να είναι από την αλλαγή του χρώματος μιας ουσίας μέχρι την κατάρρευση μιας αυτοκρατορίας.

Να ένα καλό ερώτημα που ένας ορθολογιστής φιλόσοφος θα πρέπει να απαντήσει.

Στο 12ο απόσπασμα φαίνεται ότι ο Δημόκριτος εξασφαλίζει την ενότητα των αλληλεπιδράσεων και των εξωτερικών μεταβολών εντός του Όντος: “το αυτό και όμοιον είναι το τε ποιούν και το πάσχον”.

Ας το εξετάσουμε παίρνοντας την πιο απλή αλληλεπίδραση που θα μπορούσε να σκεφτεί ο Δημόκριτος με βάση το παρακάτω σχήμα:

Σημειώνουμε ότι ο Δημόκριτος σκέφτεται για το πιο βαθύ, το έσχατο σημείο επίπεδο αλληλεπίδρασης, αυτών των ατόμων-άτμητων συστατικών του Όντος. Αν εξηγήσει αυτή την αλληλεπίδραση θα ανοικτεί ο δρόμος και για τις μεταβολές και τις αλληλεπιδρασείς ανωτέρων επιπέδων οργάνωσης της ύλοενέργειας.

Δεν θα μπορούσε λοιπόν ο Δημόκριτος παρά να αφενός μεν να δεκτεί ότι τα αλληλεπιδρώντα σώματιδια είναι κοινής οντικής ουσίας (με τις διαφορές ΒΑΡΟΣ, ΣΧΗΜΑ, ΤΡΟΠΗ, ΡΥΣΜΟΣ, ΔΙΑΘΙΓΗ ) αφετέρου δε λογικά να εισαγάγει και το γεγονός ότι και η ίδια η αλληλεπίδραση είναι και αυτή σωματίδιο. Έτσι λοιπόν το σχήμα γίνεται:

Τι συμβαίνει λοιπόν; Το παραπάνω σχήμα λύνει το θέμα των αλληλεπιδράσεων και των μεταβολών; Ναι γιατί γιατί είναι συνεπές με τον οντολογικό μονισμό και με τον υλιστικό μονισμό. Δεν υπάρχει τίποτα που να μην είναι Όν, δεν υπάρχει τίποτα που να μην είναι ύλοενέργεια. Δεν υπάρχει τίποτα αφηρημένο. Και η αλληλεπιδράσεις υλοποιούνται με άτομα-ατμητα σωματίδια φορείς των αλληλεπιδράσεως. Οι μεταβολές ανάγονται σε αλληλεπιδράσεις και οι αλληλεπιδράσεις ανάγονται στα σωματίδια.

Με βάση την παραδοχή αυτή φωτίζονται πολλά αποσπάσματα μέχρι τώρα και θα φωτιστούν και πολλά αργότερα, ειδικά του Επίκουρου. Περιττό να αναφερθεί επίσης ότι η σύγχρονη φυσική δέχεται ότι οι δυνάμεις τις φύσεις υλοποιούνται από σωματίδια φορείς των δυνάμεων, ενώ επίσης οι μεταβολές ανάγονται σε αλληλεπιδράσεις δυνάμεων και σωματιδίων.

Και στα ανώτερα επίπεδα συγκέντρωσης της ύλοενέργειας όπως μας λέει το 13ο απόσπασμα: κράσιν γίνεσθαι κατά παράθεσιν σωμάτωνκαι κράσιν παράθεσιν σωμάτων άλλήλοις κατά μικρά σωιζόντων αυτών εκάστου την οίκείαν φύσιν, ην είχον και πρό της μίξεως”.

Δηλαδή πριν την συγκέντρωση τα σωματίδια είχαν μια φύση, μετά την συγκέντρωση η φύση τους δεν αλλάζει.

Ο θρίαμβος της ατομικής υλομονιστικής θεωρίας στις φυσικές επιστήμες είναι δεδομένος. Τι γίνεται όμως με φαινόμενα που έχουν να κάνουν με ιδιότητες της ύλης σε ανώτερα επίπεδα οργάνωσης; π.χ το ανθρώπινο πνεύμα και την ψυχή; Αργότερα θα δοθούν αποσπάσματα με τέτοιους προβληματισμούς από τους ατομικούς φιλοσόφους.

Για την ώρα μερικοί σύνδεσμοι με σύγχρονες φιλοσοφίκες έννοιες που προσπαθούν να προσεγγίσουν το πρόβλημα πνεύματος/σώματος (mind/body problem):

http://en.wikipedia.org/wiki/Eliminativism

http://en.wikipedia.org/wiki/Functionalism_(philosophy_of_mind)

http://en.wikipedia.org/wiki/Physicalism

και ένα ενδιαφέρον γενικό σχήμα για τις θεωρίες του προβλήματος πνεύματος/σώματος

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: