18o Απόσπασμα: Επίκουρος “Επιστολή προς Ηρόδοτον”- Γ’

August 19, 2007 at 3:57 pm (Uncategorized) ()

ΚΕΙΜΕΝΟ:

Πρός τε τούτοις τά άτομα τών σωμάτων καί μεστά, εξ ών αί αι συγκρίσεις γίνονται καί εις ά διαλύονται, απερίληπτά εστι ταίς διαφοραίς τών σχημάτων. ου γάρ δυνατόν γενέσθαι τάς τοσαύτας διαφοράς εκ τών αυτών σχημάτων περιειλημμένων. καί καθ’ εκάστην δέ σχημάτισιν απλώς άπειροί εισιν αι όμοιαι, ταίς δέ διαφοραίς ουχ απλώς άπειροι, αλλά μόνον απερίληπτοι, (ουδέ γάρ φησιν ενδοτέρω εις άπειρον τήν τομήν τυγχάνειν. λέγει δέ, επειδή αι ποιότητες μεταβάλλονται) ει μέλλει τις μή καί τοίς μεγέθεσιν απλώς εις άπειρον αυτάς εκβάλλειν.

Κινούνταί τε συνεχώς αι άτομοι (φησί δέ ενδοτέρω καί ισοταχώς αυτάς κινείσθαι τού κενού τήν είξιν ομοίαν παρεχομένου καί τή κουφοτάτη καί τή βαρυτάτη) τόν αιώνα, καί αι μέν εις μακράν απ’ αλλήλων διιστάμεναι, αι δέ αυτού τόν παλμόν ίσχυσαι, όταν τύχωσι τή περιπλοκή κεκλειμέναι ή στεγαζόμεναι παρά τών πλεκτικών. ή τε γάρ τού κενού φύσις η διορίζουσα εκάστην αυτήν τούτο παρασκευάζει, τήν υπέρεισιν ουχ οία τε ούσα ποιείσθαι. ή τε στερεότης η υπάρχουσα αυταίς κατά τήν σύγκρουσιν τόν αποπαλμόν ποιεί, εφ’ οπόσον άν η περιπλοκή τήν αποκατάστασιν εκ τής συγκρούσεως διδώ. αρχή δέ τούτων ουκ έστιν, αιδίων τών ατόμων ουσών καί τού κενού. (φησί δ’ ενδοτέρω μηδέ ποιότητά τινα περί τάς ατόμους είναι πλήν σχήματος καί μεγέθους καί βάρους. τό δέ χρώμα παρά τήν θέσιν τών ατόμων αλλάττεσθαι εν ταίς Δώδεκα στοιχειώσεσί φησι. πάν τε μέγεθος μή είναι περί αυτάς. ουδέποτε γούν άτομος ώφθη αισθήσει.)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:

Επί πλέον τα άτομα των σωμάτων που δεν έχουν κενά και από τα οποία αποτελούνται τα σύνθετα σώματα και στα οποία διαλύονται, είναι ασύλληπτα ως προς τις διαφορές των σχημάτων τους. Γιατί δεν είναι δυνατόν να γίνει τόσο μεγάλη ποικιλία πραγμάτων όταν έχουν συμπεριληφθεί όμοια σχήματα. Και τα όμοια άτομα από κάθε είδος σχήματος εντελώς άπειρα είναι, σχετικά δε με τις διαφορές όχι εντελώς άπειρα, αλλά αδιανόητα. [Γιατί, καθόλου, όπως λέει, η υποδιαίρεση δεν μπορεί να συνεχίζει επ’ άπειρον. Κι αυτό, επειδή μεταβάλλονται οι ιδιότητες, αν είναι να μην ανάγει κανείς τα μεγέθη τους στο άπειρο].

Και συνεχώς κινούνται τα άτομα [αναφέρει ακόμη ότι κινούνται με ίση ταχύτητα, αφού το κενό παρέχει την ίδια δυνατότητα και στο πολύ βαρύ και στο πολύ ελαφρύ] στον αιώνα τον άπαντα και μερικά απέχουν μεγάλη απόσταση το ένα από το άλλο, άλλα πάλι πάλλουν επί τόπου, αν βρεθούν κλεισμένα μέσα σε περιπλοκή ή τριγυρισμένα από μάζα άλλων ατόμων πλασμένων να περιπλέκουν. Διότι η ίδια η φύση του κενού, η οποία καθορίζει το καθένα από αυτά, δημιουργεί κενό δημιουργεί και την υποστήριξη, χωρίς να είναι τέτοια η ίδια. Και η στερεότητα που υπάρχει σ’ αυτά κατά τη σύγκρουση, τα κάνει να αναπηδούν, παρά τη μικρή απόσταση όπου αναπηδούν, όταν βρεθούν αιχμαλωτισμένα σε μια μάζα από άτομα. Αρχή δε αυτών δεν υπάρχει, αφού τα άτομα και το κενό είναι αιώνια. [Αναφέρει στη συνέχεια πιο κάτω ότι τα άτομα δεν έχουν καμία ιδιότητα εκτός από το σχήμα, το μέγεθος και το βάρος. Το δε χρώμα αλλάζει ένεκα της θέσης των ατόμων, (όπως) ισχυρίζεται στο έργο του “Δώδεκα στοιχειώσεις”. Σχετικά με τα άτομα, δεν υπάρχει σ’ αυτά κανένα μέγεθος. Γιατί κανένα άτομο ποτέ δεν έχει γίνει αντιληπτό από τις αισθήσεις].

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: