Αριστοτέλους “Μετά τα φυσικά” – 2

September 2, 2007 at 7:36 am (Uncategorized) ()

Μετά τα φυσικάΒ999b10-25

Ακόμα, αν όντως η ύλη υπάρχει επειδή είναι αγέννητη, τότε είναι ακόμη πιο λογικό να υπάρχει η ουσία, δηλαδή αυτό που γίνεται κάθε φορά η ύλη. Αν δεν υπήρχε ούτε η ουσία ούτε η ύλη, τότε δεν θα υπήρχε τίποτα απολύτως. Από τη στιγμή όμως που αυτό— είναι αδύνατον, τότε υπάρχει οπωσδήποτε κάτι πέρα από το σύνολο, δηλαδή η μορφή και το είδος.

Ύλη και ουσία, τι ιδεαλιστικό μπέρδεμα αντί για την καθαρή μονιστική αντίληψη. Υπάρχει μόνο υλοενέργεια, μόνο σωματίδια και κενό. Η ουσία ταυτίζεται με την υλοενέργεια, δεν υπάρχει ουσία εκτός υλοενέργειας. Και φυσικά : η μορφή και το είδος και αυτά υπαρκτά αυτόνομα και διακριτά από την υλοενέργεια, όλα προκύπτουν αβίαστα στην ιδεαλιστική σκέψη. Αν δεχότανε ότι η μορφή και το είδος προκύπτουν από την υλοενέργεια καταρρέει όλο το μεταφυσικό σύμπαν.

Μετά τα φυσικάΒ999b10-25

 Επί πλέον γεννάται το ερώτημα αν η ουσία είναι μία για όλες τις ατομικές περιπτώσεις, π.χ. για όλους τους ανθρώπους. Αυτό όμως είναι παράλογο, διότι όλα τα πράγματα των οποίων η ουσία είναι μία, είναι ένα. Είναι όμως μήπως οι ουσίες πολλές και διάφορες; Και αυτή η εκδοχή όμως είναι παράλογη. Άλλωστε, πώς η ύλη γίνεται καθένα από αυτά τα ατομικά πράγματα και πώς το σύνολο είναι και τα δύο αυτά στοιχεία;

Όλα τα πράγματα των οποίων η ουσία είναι μία είναι ένα;
Εννοεί ότι αν ότι υπάρχει στο σύμπαν (δηλαδή τα σωματίδια της υλοενέργειας) και οι μεταξύ τους δυνάμεις έχουν την ίδια ουσία (πράγμα που συμβαίνει) θα έπρεπε σύμφωνα με την λογική του όλα να είναι το ίδιο άμορφο πράγμα και να μην υπάρχει η πολλαπλότητα και οι δομές που βλέπουμε, θα έπρεπε να είναι όλα π.χ καρέκλες ή όλα κρέας ή όλα σκόνη κτλ Αυτό δείχνει πόσο φτωχά είναι καταλάβει την ΟΥΣΙΑ ο Αριστ. Και πόσο βαθιά την είχανε συλλάβει οι υλομονιστές που λέγανε πως ότι υπάρχει δημιουργείται είναι συγκεντρώσεις και συμβεβηκότα των απλών ατόμων σωματιδίων του σύμπαντος.

Μετά τα φυσικάΒ999b10-25

 Ακόμα, όσον αφορά τις αρχές, υπάρχει και η εξής απορία: αν είναι πράγματι ένα μόνο ως προς το είδος, τότε τίποτα δεν θα είναι ένα ως προς τον αριθμό, ούτε καν το ίδιο το ένα και το ον. Πως όμως θα υπάρχει επιστημονική γνώση, αν δεν μπορεί να υπάρχει κάτι κοινό για μια ολόκληρη ομάδα ατομικών πραγμάτων; Από την άλλη, αν υπάρχει όντως κοινό στοιχείο που είναι ένα ως προς τον αριθμό, και κάθε αρχή είναι μία και οι αρχές δεν είναι, όπως στην περίπτωση των φθαρτών πραγμάτων, διαφορετικές για διαφορετικά πράγματα.

Να πάλι στο φιλέτο. Αν υπάρχει επιστημονική γνώση η μεταφυσική είναι άχρηστη. Πως θα κάνουμε απαραίτητη την μεταφυσική; Μα θεωρώντας ότι δεν είναι δυνατή η επιστημονική γνώση. Τα περί φθαρτότητας και αριθμών έχω δείξει παραπάνω πόσο επιστημονικά αβάσιμα είναι, άρα μοναδικός σκοπός του Αριστοτέλη είναι να δείξει ότι οι φυσικοί φιλόσοφοι πριν από αυτόν είπανε αβάσιμα πράγματα. Τώρα το : «τότε τίποτα δεν θα είναι ένα ως προς τον αριθμό, ούτε καν το ίδιο το ένα και το ον», μόνο ως μαθηματική πλακίτσα μπορεί να εκλειφθεί. Οι αριθμοί και τα μαθηματικά είναι επεκτάσεις της ανθρώπινης γλώσσας, συνεπώς εν, ον, παν, ουσία κτλ είναι το ίδιο και το αυτό για κακή τύχη της μεταφυσικής.

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β1000β25-30

Επί πλέον, πώς μπορεί να υπάρχουν τα φθαρτά πράγματα, αν οι αρχές τους πρόκειται κάποια στιγμή να αναιρεθούν; Αν, πάλι, οι αρχές είναι άφθαρτες, τότε γιατί τα πράγματα που προκύπτουν από κάποιες άφθαρτες αρχές είναι φθαρτά, ενώ άλλα, που προκύπτουν από άλλες άφθαρτες αρχές, είναι άφθαρτα; Τούτο δεν είναι λογικό και είτε είναι αδύνατον είτε χρειάζεται μεγάλη εξήγηση.

Παιδιάστικη απορία του Αριστοτέλη:
Αν οι αρχές είναι άφθαρτες, τότε γιατί τα πράγματα που προκύπτουν από κάποιες άφθαρτες αρχές είναι φθαρτά;
Η ουσία-αρχή-ον-εν είναι άφθαρτη. τελείωσε. Ότι παράγεται από την αρχή δεν είναι φθαρτό αλλά απλά μεταβάλλεται. Τόσο απλό, τόσο εύκολο. Το συλλάβανε για πλάκα οι υλομονιστές και δεν μπορεί να το συλλάβει ο Αριστοτέλης; Είναι λογικό: Πως θα πεις ότι η ύλη είναι φθαρτή και το πνεύμα αφθαρτο αν δεν υπάρχουν φθαρτά πράγματα και όλα είναι άφθαρτα; πως θα στηρίξεις αθανασία ψυχής και μετα θάνατον ζωή;
Και φυσικά η μεγάλη εξήγηση που λέει εννοεί ότι χρειάζεται προσπάθεια. Ναι, φυσικά και θέλει προσπάθεια. Ο νέος επιταχυντής αδρονίων θα έχει διάμετρο 26 χιλίομετρα και θα ανιχνεύσει βαρυτόνια. Αν θέλεις να βρεις τα άτομα-χορδές πρέπει να φτιάξεις επιταχυντή με διάμετρο όση η διάμετρο του ηλιακού συστήματος. Θα προσπαθήσεις αλλά θα την βρεις την αλήθεια, θα δεις τον ον, το εν, την ουσία, την αρχή.

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β1001α5-15

Το πιο δύσκολο όμως να ερευνηθεί και συνάμα το πιο αναγκαίο για τη γνώση της αλήθειας είναι το πρόβλημα αν το ον και το ένα είναι ουσίες των όντων και αν το καθένα τους, χωρίς να είναι κάτι άλλο, είναι αντίστοιχα ον και ένα, ή μήπως πρέπει να ερευνήσουμε τι είναι το ον και το ένα, ωσάν να υπόκειται σε αυτά μια άλλη φύση. Ορισμένοι θεωρούν ότι συμβαίνει το πρώτο, άλλοι ότι συμβαίνει το δεύτερο. Ο Πλάτων και οι Πυθαγόρειοι θεωρούσαν πράγματι ότι το ον και το ένα δεν είναι κάτι άλλο, αλλά ότι αυτή είναι η φύση τους, αφού η ουσία τους είναι να είναι ον και ένα. Οι ασχολούμενοι με τη φύση ακολουθούν άλλη γραμμή” Ο Εμπεδοκλής, για παράδειγμα —λες και ανήγαγε το ένα σε κάτι πιο κατανοητό— λέει τι είναι το ένα, αφού, με όσα λέει, δίνει την εντύπωση ότι το ένα είναι η φιλία (τουλάχιστον η φιλία είναι η αιτία που όλα είναι ένα).

άλλη μια κλασική περίπτωση ιδεαλιστικής παράκρουσης. Το ον-εν-ουσία-αρχή είναι ένα. Όμως στα διάφορα επίπεδα οργάνωσης του παρουσιάζει πολυπλοκότητα και πολυμορφία. π.χ τα στοιχεία του Εμπεδοκλή μπορούν να ταυτιστούν με τις δυνάμεις οι οποίες υλοποιούνται από τα σωματίδια: Βαρυτική, ηλεκτρομαγνητική, Ασθενής και Ισχυρή πυρηνική. Είναι τέσσερις διαφορετικές δυνάμεις αλλά είναι στην ουσία μια δύναμη και τα σωματίδια φορείς τους είναι διαφορετικά είδη των ίδιων άτομων οντοτήτων της ουσίας-εν-ον-αρχη από τα οποία αποτελείται και η συνήθης υλοενέργεια.
Στις αρχικές στιγμές του σύμπαντος/κόσμου οι δυνάμεις ήταν ενωμένες σε μια και καθώς άρχισε το σύμπαν να ψύχεται οι δυνάμεις άρχισαν να ξεχωρίζουν. Σε ένα αριστουργηματικό απόσπασπα λέει ο Δημόκριτος: ότι από την πρωταρχική ΔΙΝΗ αρχίζουν να ξεχωρίζουν τα συστατικά του σύμπαντος.
Οι υλομονιστές το συλλάβανε σωστά γιατί το συνέλαβαν λάθος οι ιδεαλιστές; Απάντηση: Όταν ξεκινάς από ενιστική βάση είσαι προς την σωστή οντολογική κατεύθηνση. Αν αρχίσεις πνευμα-θειον-αγαθον-γιαχβε-αμαρτία κτλ έχασες.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: