Αριστοτέλους “Μετά τα φυσικά” – 3

September 2, 2007 at 7:40 am (Uncategorized) ()

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β(1001α20-1001β5)

Αν όμως δεν δεχθούμε ότι το ένα και το ον είναι ουσίες, προκύπτει ότι ούτε κάποιο από τα άλλα καθολικά είναι ουσία, διότι αυτά είναι τα πιο καθολικά απ’ όλα και, αν δεν υπάρχει κάποιο ένα καθ’ εαυτό και ένα ον καθ’ εαυτό, τότε πολύ δύσκολα θα μπορούσε να υπάρχει, σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, κάτι άλλο, πέρα από αυτά που ονομάζουμε ατομικά πράγματα.

Εδώ αρχίζει ο Αριστοτέλης να καταλαβαίνει τις αντιφάσεις στις οποίες τον οδηγεί η ιδεαλιστική σκέψη. Λέει: Αν το ον-εν δεν είναι ουσία, τίποτα δεν μπορεί να είναι ουσία γιατί το όν-εν είναι το πιο καθολικό απ’ όλα. Σωστότατο.
Σωστά επίσης συνεχίζει και λέει ότι αν το ον-εν είναι ουσία τότε δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκτός από τα ατομικά πράγματα. Επίσης σωστότατο. Γιατί όπως ξέρουμε, ακόμα και αν υπάρχει κάτι π.χ κάποιο εξωτικό ή σκοτείνο είδος ύλης ή ενέργειας, τα δομικά στοιχεία αυτής της ύλης θα είναι και αυτά δομημένα από τα ίδια δομικά στοιχεία με το ον-εν και αυτό θα το καταλαβαίνουμε όταν θα μετράμε τις αλληλεπιδράσεις τις σκοτείνης ύλης ή ενέργειας με την σύνηθη ύλη ή ενέργεια. Και φυσικά οι αλληλεπιδράσεις-δυνάμεις υλοποιούνται και πάλι από σωματίδια-δυνάμεις είδη του ενός-όντος.

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β(1001α20-1001β5)

Ακόμη, αν το ένα δεν είναι ουσία, τότε προφανώς ούτε ο αριθμός θα μπορούσε να υπάρχει ως ξεχωριστή από τα όντα φύση, καθότι ο αριθμός είναι μονάδες και η μονάδα είναι ένα είδος «ενα».

Χμμ πάλι μπλέκει τις μαθηματικές βούρτσες με το ον. Ο αριθμός 1 είναι μια γλωσσική σύμβαση, ο αριθμός 1 δεν παίρνει ουσία από το ον. Το ότι το ον είναι ένα (ενισμός) δεν δίνει ουσία στον αριθμό 1, ούτε δίνει ουσία στον αριθμό 3,14, ούτε σε κανένα αριθμό. Δίνει ουσία το ον στο ένα άτομο, στο ένα πορτοκάλι, στον ένα γαλαξία και σε όλα τα άτομα, σε όλα τα πορτοκάλια, σε όλους τους γαλαξίες κτλ

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β(1001α20-1001β5)

Αν όμως υπάρχει κάποιο ένα καθ’ εαυτό και ένα ον καθ εαυτό, τότε αναγκαστικά ουσία τους είναι το ένα και το ον, διότι αυτό ακριβώς που αποδίδεται ως καθολικό κατηγόρημα στα πράγματα δεν είναι άλλο από το ον και το ενα. Ωστόσο, αν όντως υπάρχει ένα ον καθ’ εαυτό και κάποιο ένα καθ’ εαυτό, τότε είναι πολύ δύσκολο να δούμε πως μπορεί να υπάρχει ο,τιδήποτε άλλο πέρα από αυτά, εννοώ δηλαδή πώς τα όντα θα μπορούσαν να είναι περισσότερα από ένα.

Πάλι τα ίδια. Είπαμε ο αριθμός 1 δεν έχει καμιά ουσία είναι γλωσσική σύμβαση. Το ον είναι ουσία όχι επειδή είναι 1 αλλά επειδή είναι το ον. Το όν καθευατό υπάρχει, το 1 καθευατό (ο αριθμός της γλώσσας) δεν υπάρχει, υπάρχει μόνο στις κεφάλες μας.
Και φυσικά το μπέρδεμα του τον οδηγεί αμέσως στο σωστό συμπέρασμα: Το ον είναι ένα, δεν υπάρχουν περισσότερα όντα, αφού οι αριθμοί δεν υπάρχουν.

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β(1001α20-1001β5)

Διότι το διαφορετικό από το ον δεν υπάρχει, και έτσι, σύμφωνα με το επιχείρημα του Παρμενίδη, προκύπτει ότι όλα τα πράγματα είναι ένα και αυτό είναι το ον.

Επιτέλους!!!!!!! Very Happy

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β(1001α20-1001β5)

Και οι δύο απόψεις όμως παρουσιάζουν δυσκολίες, διότι, είτε το ένα δεν είναι ουσία είτε υπάρχει το ένα καθ’ εαυτό, ο αριθμός δεν μπορεί να είναι ουσία.

Ζήτω!!!!!!

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β(1001α20-1001β5)

Έχουμε ήδη πει γιατί βγαίνει το συμπέρασμα αυτό στην περίπτωση που το ένα δεν είναι ουσία. Στην περίπτωση που το ένα είναι ουσία, παρουσιάζεται η ίδια δυσκολία που παρουσιάστηκε σχετικά με το ον. Διότι πώς γίνεται να υπάρχει και άλλο ένα πέρα από το ένα καθ’ εαυτό; Αναγκαστικά θα ήταν μη ένα.

Ένα βήμα μπροστά, δύο πίσω.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: