Αριστοτέλους “Μετά τα φυσικά” – 5

September 2, 2007 at 7:52 am (Uncategorized) ()

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β1002a

Όσον αφορά, πάλι, τα πράγματα που θα μπορούσαν κατ’ εξοχήν να δώσουν την εντύπωση ότι δηλώνουν την ουσία —το νερό, δηλαδή, η γη, η φωτιά και ο αέρας, από τα οποία αποτελούνται τα σύνθετα σώματα— η θερμότητα, η ψυχρότητα και τα άλλα είναι παθήματα τους και όχι ουσίες, και μόνο το σώμα, που υφίσταται αυτά τα παθήματα, παραμένει ως κάτι που είναι ον και ως κάποια ουσία.

  Εδώ προσπαθεί να προσεγγίσει την σκέψη των πρώτων μονιστών (έχοντας στο μυαλό του πάντα την μεταφυσική θέση). Οι πρώτοι μονιστές θεωρούσαν ως ον/ουσία, άλλος τον αέρα, άλλος την φωτιά, άλλο το νερό. Ο Αριστοτέλης όμως δεν πιάνει το ΠΝΕΥΜΑ των μονιστών, δηλαδή την υλικότητα της ουσίας/όντος αλλά στέκεται στον τύπο της κάθε ερμηνείας. Η αρχική αντίληψη (υλικότητα της ενιστικής ουσίας/όντος) είναι το βασίκο, στην συνέχεια εκλεπτύνσεις άλλων υλομονιστών επιστημόνων οδήγησαν μέχρι την ατομική θεωρία. Εκτός αν περίμενε κανείς ο Θαλής να ξύπναγε ένα πρώι και να μίλαγε για άτομα, σωματίδια, quark και θεωρία της σχετικότητας. Στην επιστήμη ο ένας δίνει την σκυτάλη στον άλλον, δεν υπάρχουν μύστες, ιεροφάντες και μάρτυρες τύπου Σωκράτη και Σία.

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β1002a

Αλλά και το σώμα είναι λιγότερο ουσία από την επιφάνεια και η επιφάνεια είναι λιγότερο ουσία από τη γραμμή, όπως και η γραμμή από τη μονάδα και το σημείο, αφού από αυτά ορίζεται το σώμα. Αυτά, λοιπόν, φαίνεται ότι μπορούν να υπάρξουν χωρίς σώμα, το σώμα όμως είναι αδύνατον να υπάρξει χωρίς αυτά.

Πλατωνικά αξιώματα δίχως καμιά λογική. Η επιφάνεια, ο όγκος και η πλευρά λέει μπορούν να υπάρξουν χωρίς σώμα, το σώμα όμως δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αυτά. Η μετρική επιφάνεια, ο μετρικός όγκος και η πλευρά υπάρχουν μόνο στο μυαλό του ανθρώπου όχι μόνα τους, αυτόνομα και αυθαίρετα.

  ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β1002a

Έτσι, ενώ οι περισσότεροι φιλόσοφοι, και ανάμεσα τους συγκαταλέγονται και οι πιο παλαιοί, θεωρούσαν πως ουσία και όν είναι το σώμα και ότι τα άλλα είναι παθήματα του για να καταλήξουν στο ότι οι αρχές των σωμάτων είναι οι αρχές των όντων, οι μεταγενέστεροι, που θεωρούνταν και πιο σοφοί, πίστευαν ότι αρχές είναι οι αριθμοί.

Σωστή διαπίστωση: Οι προσωκρατικοί ήταν υλομονιστές, έλεγαν ότι η αρχή/ον/ουσία είναι υλική και τα υπόλοιπα φαινόμενα είναι συμβεβηκότα της υλικής αρχής. Ενώ οι σοφότεροι (χα χα εδώ γελάνε, δηλαδή Σωκράτης, Πλάτων και Σια) λένε ότι οι αρχές (προσοχή στον πληθυντικό) είναι ουσίες. Ακόμα και ο Αναξίμανδρος ο οποίος μιλούσε για το ΑΠΕΙΡΟΝ θεωρούσε ότι είναι υλική αρχή. Όλως τυχαίως δεν έχουμε κανένα βιβλίο των υλομονιστών αλλά δεκάδες βιβλία των ιδεαλιστών. Πως γίνεται αυτό; Μα είναι σοφότεροι οι ιδεαλιστές μας βεβαιώνει ο Αρίστος άρα μάλλον δεν χρειαζόμαστε άλλα βιβλία. Φυσικά δεν έχουμε ούτε τα βιβλία του Πυθαγόρα για να δούμε τι έλεγε κι αυτός. Μήπως και ο Πυθαγόρας θεωρούσε ως υλικές αρχές του αριθμούς; Δεν θα το μάθουμε ποτέ εξαιτιας των χριστιανοπλατωνιστών.

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β1002a

Όπως είπαμε όμως, αν αυτά δεν είναι ουσία, τότε δεν υπάρχει καν ουσία και ον, διότι βέβαια δεν είναι σωστό να αποκαλεί κάποιος όντα τις συμπτωματικές ιδιότητες των πραγμάτων αυτών. Αν όμως δεχόμαστε ότι τα μήκη των σωμάτων και τα σημεία είναι περισσότερο ουσία από τα ίδια τα σώματα και, παρ’ όλα αυτά, δεν βλέπουμε σε τι είδους σώματα μπορεί να ανήκουν (καθότι αποκλείεται να ανήκουν σε αισθητά σώματα), τότε δεν υπάρχει καμιά ουσία.

Ωχ τι κεραμίδα είναι αυτή; Ενώ πριν έλεγε: Αν οι αριθμοί δεν είναι ουσία, δεν μπορούμε να μιλήσουμε ξεκάθαρα για το ον, τώρα σαν να υποκύπτει στο ιδεαλιστικό μηδενισμό λέει: Αν οι αριθμοί δεν είναι ουσία δεν υπάρχει καν ουσία/ον.
Πως όμως δικαιολογεί αυτήν την εξωφρενικά ακραία μηδενιστική άποψη; Είναι εντυπωσιακό γιατί είναι απίστευτο αυτό που κάνει ο πατέρας της λογικής. Το έχω διαβάσει 100 φορές και πάλι μου φαίνεται απίστευτο.
Παραθέτω και το πρωτότυπο κείμενο για όποιον έχει αμφιβολία:

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β1002a

διόπερ οι μεν πολλοί και οι πρότερον την ούσίαν και το ον ωόντο το σώμα είναι τά δε άλλα τόυτον πάθη, ώστε και τάς αρχάς τάς των σωμάτων τών όντων είναι αρχάς. Οι δ’ ύστεροι και σοφώτεροι τούτων είναι δόξαντες αριθμούς. Καθάπερ ουν είπομεν, ει μη εστίν ουσία ταύτα, όλως ούδεν εστίν ουσία ουδε ον ούθεν, ού γάρ δη τά γε συμβεβηκότα τούτοις άξιον όντα καλείν. αλλά μην ει τούτο μεν ομολογείται, ότι μάλλον ουσία τά μήκη τών σωμάτων και αι στιγμαί, ταυτα δε μη ορώμεν ποίων αν είεν σωμάτων (εν γάρ τοις αίσθητοις αδύνατον είναι), ουκ αν ειη ουσία ουδεμία.

Λέει: Αν οι αριθμοί δεν είναι ουσία δεν υπάρχει καν το ον.
ΕΙ ΜΗ ΕΣΤΙΝ ΟΥΣΙΑ ΤΑΥΤΑ ΟΛΩΣ ΟΥΔΕΝ ΕΣΤΙΝ ΟΥΣΙΑ.

Γιατί όμως; (εδώ είναι το εξωφρενικό):
ΟΥ ΓΑΡ ΔΗ ΤΑ ΓΕ ΣΥΜΒΕΒΗΚΟΤΑ ΤΟΥΤΟΙΣ ΑΞΙΟΝ ΟΝΤΑ ΚΑΛΕΙΝ.
Γιατί λέει: Γιατί δεν είναι σωστό να αποκαλεί κάποιος όντα τα συμβεβηκότα των υλικών σωμάτων!!!!!!!!!!!!

Και για όποιον έχει αμφιβολία συνεχίζει:
ΕΙ ΤΟΥΤΟ ΜΕΝ ΟΜΟΛΟΓΕΙΤΑΙ, ΟΤΙ ΜΑΛΛΟΝ ΟΥΣΙΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΤΩΝ ΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙ ΣΤΙΓΜΑΙ, ΤΑΥΤΑ ΔΕ ΜΗ ΟΡΩΜΕΝ ΠΟΙΩΝ ΑΝ ΕΙΕΝ ΣΩΜΑΤΩΝ(ΕΝ ΓΑΡ ΤΟΙΣ ΑΙΣΘΗΤΟΙΣ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΕΙΝΑΙ), ΟΥΚ ΑΝ ΕΙΗ ΟΥΣΙΑ ΟΥΔΕΜΙΑ.

Βάζει λοιπόν ως κριτήριο το κριτήριο των αισθήσεων (και όχι του λόγου, ο πατέρας της λογικής) για να απορρίψει τι; Προσέξτε: Για να απορρίψει ότι οι αριθμοί είναι περισσότερο(ΜΑΛΛΟΝ) ουσία από τα σώματα
Επειδή λέει δεν βλέπουμε σε τι είδος σώματος μπορεί να ανήκουν οι αριθμοί!!!!!!!
Άρα δεν υπάρχει καμμία ουσία αν απορρίψουμε την ουσία των αριθμών.

Μπερδευτήκατε; Ναι, γιατί είναι παράλογο. Κάνει κάτι το οποίο είναι πρωτοφανές. Ο πατέρας της Λογικής γίνεται για λίγο υλομονιστής ώστε να μπορέσει με κάποιο τρόπο να απορριψει την υλομονιστική άποψη.

Μεταφράζω και ανακεφαλαιώνω:

Ο Αριστοτέλης εξετάζει το ενδεχόμενο οι αριθμοί να μην είναι ουσία ως υλομονιστής όχι ως ιδεαλιστής. Λέει: Αν ήμουν υλομονιστής δεν θα δεχόμουν ότι οι αριθμοί έχουν ουσία. Θα δεχόμουν όμως ότι είναι όντα, ότι υπάρχουν με κάποιο άγνωστο σε μένα τον υλομονιστή τρόπο, αλλά χωρίς να είναι οντική ουσία.
Αλλά δεν είναι σωστό σας υλομονιστής να αποδίδω στα συμβεβηκότα των πραγμάτων τον χαρακτηρισμό «όντα». Άρα δεν υπάρχει καθόλου ουσία.
Συνεπώς η ιδεαλιστική μου θέση ότι οι αριθμοί είναι οντική ουσία είναι αληθής.

Και πιο λαικά:
Λέει ο Αριστοτέλης:
Έστω ότι είμαι Παναθηναικός (ιδεαλιστής) και πιστεύω ότι ο Παναθηναικός είναι ιδέα (οι αριθμοί είναι ούσια).
Ναι σωστά το πιστεύω.
Γιατί;
Γιατί αν ήμουν Ολυμπιακός (υλομονιστής) δεν θα έλεγα ποτέ
“γ@μ(#ται ο Θρύλος και ο Πειραιάς”.
Άρα ούτε τώρα μπορώ να πώ “γ@μ(#ται o ΠΑΟ και η λεωφόρος”, συνεπώς η αρχική μου θέση είναι σωστή.

Είναι διαστροφικό φιλοσοφικά γιατί βάζει τον υλομονισμό στην ίδια θέση με τον ιδεαλισμό, σαν να λέει ότι είναι το ίδιο πράγμα. Ενδεικτικό το πόσο λίγο κατάλαβε τους υλομονιστές και τις επιστημονικές του θέσεις. Μα το πιο σημαντικό είναι αυτό που βγαίνει και μας κάνει να υποψιαζόμαστε τι μπορεί να είπαν οι προσωκρατικοί και τι μπορεί να είπε ο Πυθαγόρας. Είναι πολύ πιθανό να υποστήριξαν ότι οι αριθμοί και τα γεωμετρικά σχήματα είναι υλικές αρχές με την έννοια της ίσως της αυτοομοιότητας κλίμακας, της χαοτικής κλασματοποίησης, και ως υλικές μορφές (είδη, ιδέες) που αναδύονται από την υλοενέργεια σε όλες τις κλίμακες:

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: