Αριστοτέλους “Μετά τα φυσικά” – 6

September 4, 2007 at 3:18 pm (Uncategorized) ()

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β1002β

 Επί πλέον, όλα αυτά είναι προφανώς διαιρέσεις σώματος, σε πλάτος, σε βάθος ή σε μήκος. Εξ άλλου, κανενός είδους σχήμα δεν υπάρχει, μέσα σε ένα στερεό σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ό,τι ένα άλλο σχήμα. Αν, λοιπόν, ο Ερμής δεν υπάρχει μέσα στην πέτρα, τότε ούτε το μισό του κύβου υπάρχει μέσα στον κύβο ως κάτι το καθορισμένο και συνεπώς ούτε η επιφάνεια, διότι αν υπήρχε μέσα σε αυτό κάποια επιφάνεια, τότε και η επιφάνεια, που καθορίζει το μισό του κύβου, θα βρισκόταν μέσα σε αυτόν. Το ίδιο ισχύει και για τη γραμμή, το σημείο και τη μονάδα.

Πλατωνικές αυθαιρεσίες, χωρίς καμιά λογική βάση. Αν δεν υπάρχει ο Ερμής μέσα στην πέτρα ούτε το μισό του κύβου υπάρχει μέσα στον κύβο. άσχετα, ασύνδετα συμπεράσματα.

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β1002β

 Συνεπώς, αν, από τη μια μεριά, το σώμα είναι κατ’ εξοχήν ουσία και αν, από την άλλη, αυτά είναι περισσότερο ουσία απ’ ο,τι το σώμα, παρ όλο που δεν είναι καν ουσίες, τότε δεν είναι ξεκάθαρο τι είναι ον και ποια είναι η ουσία των όντων.

Ξαναφτάνει στο μηδενιστικό συμπέρασμα ότι δεν είναι ξεκάθαρο τι είναι το ον. Προσέξτε τώρα διαχωρίζει το όν από την ουσία. Επίσης η υπόθεση του τώρα είναι τροποποιημένη γιατί λέει: Αν οι αριθμοί οι οποίοι είναι περισσότερο ουσία από τα υλικά σώματα. Πως έβγαλε αυτό το συμπέρασμα ότι οι αριθμοί είναι περισσότερο ουσία από την υλοενέργεια; Τίποτα σε όλο τον προηγούμενο ειρμό των σκέψεων του δεν δικαιολογεί κάτι τέτοιο.

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β1002β

Εκτός όμως από όσα είπαμε, παράλογα συμπεράσματα προκύπτουν και σχετικά με τη γένεση και τη φθορά. Διότι, αν η ουσία δεν υπήρχε προηγουμένως και τώρα υπάρχει ή υπήρχε προηγουμένως αλλά δεν υπάρχει κατόπιν, θεωρείται ότι υφίσταται αυτές τις μεταβολές στα πλαίσια της διαδικασίας γένεσης και φθοράς. Τα σημεία όμως, οι γραμμές και οι επιφάνειες δεν υπάρχει περίπτωση ούτε να γίνονται ούτε να φθείρονται, παρ’ όλο που άλλοτε υπάρχουν και άλλοτε όχι. Όταν τα σώματα εφάπτονται ή διαιρούνται, τότε ταυτόχρονα τα όρια τους γίνονται ένα στην πρώτη περίπτωση, και δύο στη δεύτερη. Έτσι, όταν τα σώματα είναι ήδη ενωμένα, η επιφάνεια που θα αποτελούσε το όριο τους δεν υπάρχει, αλλά έχει φθαρεί, και στην περίπτωση που είναι ήδη χωρισμένα υπάρχουν επιφάνειες που πριν δεν υπήρχαν, καθότι δεν μπορούμε να πούμε ότι το αδιαίρετο σημείο διαιρέθηκε στα δύο. Και αν οι οριακές αυτές επιφάνειες γίνονται και φθείρονται, τι είναι αυτό που τις κάνει να γίνονται; Παρόμοια απάντηση μπορεί να δοθεί και για το «τώρα» του χρόνου, διότι ούτε και αυτό επιδέχεται γένεση και φθορά, πλην όμως φαίνεται ότι είναι πάντα διαφορετικό, πράγμα που δείχνει ότι δεν είναι ουσία. Προφανώς το ίδιο συμβαίνει και με τα σημεία, τις γραμμές και τα επίπεδα, διότι και εδώ ισχύει η ίδια λογική, αφού είναι όλα εξίσου ή όρια ή διαιρέσεις.

Πάλι μπλέκει την οντολογία με τις πλατωνομαθηματικές βούρτσες. Οι αριθμοί λέει δεν φθείρονται άρα είναι περισσότερο ουσία από την ύλη. γιατί δεν φθείρονται οι γραμμές και τα σημεία;

Όταν τα σώματα εφάπτονται ή διαιρούνται, τότε ταυτόχρονα τα όρια τους γίνονται ένα στην πρώτη περίπτωση, και δύο στη δεύτερη. Έτσι, όταν τα σώματα είναι ήδη ενωμένα, η επιφάνεια που θα αποτελούσε το όριο τους δεν υπάρχει, αλλά έχει φθαρεί, και στην περίπτωση που είναι ήδη χωρισμένα υπάρχουν επιφάνειες που πριν δεν υπήρχαν, καθότι δεν μπορούμε να πούμε ότι το αδιαίρετο σημείο διαιρέθηκε στα δύο. Και αν οι οριακές αυτές επιφάνειες γίνονται και φθείρονται, τι είναι αυτό που τις κάνει να γίνονται;

Τα παραπάνω θυμίζει τις σωκρατικά αινίγματα: Υπάρχουν πράγματα οράτα και αόρατα. Το σώμα είναι ορατό, η ψυχή τι είναι; Και άλλες αρλούμπες.
Οι αριθμοί, οι επιφάνειες, τα σημεία, οι όγκοι είναι συμβάσεις της ανθρώπινης γλώσσας, δεν έχουν καμμιά σχέση με την οντολογία.
Επίσης φαίνεται πως δεν έχει καταλάβει καθόλου την επιφανειακή μεταβολή/πολλαπλότητα και την ουσιαστικά διατήρηση του υπό μορφή υλοενέργειας. Αυτό που λέει στο τέλος για τον χρόνο, ότι δεν είναι ουσία είναι αδύνατο να καταλάβεια κάποιος αν μιλάει ως ιδεαλιστής ή ως υλομονιστής όπως έκανε με ένα κολπάκι πριν. Λέει ότι το “τώρα” του χρόνου δεν είναι ουσία γιατί παρόλο που δεν επιδέχεται γέννεση και φθορά φαίνεται ότι είναι διαφορετικό και αμέσως λέει ότι το ίδιο ισχύει και για τους αριθμούς και τα σημεία. Άρα δεν είναι οι αριθμοί ουσία;
Ποιός νοιάζεται θα πει κάποιος; όλα είναι τόσο αστήριχτα και άσχετα μεταξύ.

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β1002β-1003α

Γενικά, θα μπορούσε κάποιος να αναρωτηθεί, γιατί τέλος πάντων, πέρα από τα αισθητά πράγματα και τα ενδιάμεσα, πρέπει να ψάχνουμε και για μια άλλη συνομοταξία πραγμάτων, για παράδειγμα τα είδη, που δεχθήκαμε ότι υπάρχουν. Αν είναι για τον λόγο ότι τα μαθηματικά αντικείμενα, ενώ διαφέρουν ως προς μερικά χαρακτηριστικά από τα πράγματα του κόσμου τούτου, δεν διαφέρουν διόλου ως προς το ότι υπάρχουν πολλά που ανήκουν στο ίδιο είδος και έτσι οι πρώτες αρχές τους δεν μπορεί να είναι ορισμένες ως προς τον αριθμό (όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα γράμματα της αλφαβήτου, όπου οι αρχές όλων αυτών δεν είναι μεν ορισμένες ως προς τον αριθμό, είναι όμως ως προς το είδος, εκτός αν κάποιος λάβει υπ’ όψιν του τα στοιχεία αυτής εδώ της συλλαβής ή αυτού εδώ του φθόγγου στην περίπτωση αυτή τα γράμματα θα είναι ορισμένα και ως προς τον αριθμό.

Μην έχοντας καμμία αντικειμενική λογική και επιστημονική βάση ο ισχυρισμός ότι τα μαθηματικά αντικείμενα είναι ουσίες, ο Αριστοτέλης μετά τον χρόνο και το κεφάλι του Ερμή, παίζει άλλο ένα χαρτί. Παρομοιάζει τους αριθμούς με τα γράμματα της αλφαβήτου. Οι αρχές των γραμμάτων λέει είναι ορισμένες ως προς το είδος. Σαχλαμάρες. Που να είχε υπόψην του ο Αριστοτέλης ότι υπάρχουν και γράμματα που είναι καθαρά ιδεο-γράμματα όπως τα κινέζικα. Τα κινέζικα ιδεογράμματα συνολικά φτάνουν τις 700.000. 700.000 γράμματα που σημαίνουν όντως πραγματικά και αφηρημένα πράγματα. Αν το ξέραν αυτό οι ιδεαλιστές θα μας φορτώναν 100 μεταφυσικές στην πλάτη για 100.000 χρόνια.

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β1002β-1003α

Το ίδιο θα συμβαίνει και στα ενδιάμεσα, διότι και στην περίπτωση τους τα μέλη που ανήκουν στο ίδιο είδος είναι άπειρα, έτσι ώστε, αν πέρα από τα αισθητά και τα μαθηματικά αντικείμενα δεν υπάρχουν κάποια άλλα, όπως τα είδη που αναφέρουν μερικοί, τότε η ουσία δεν θα είναι μία ως προς τον αριθμό, αλλά μόνο ως προς το είδος, ούτε οι αρχές των όντων θα είναι ορισμένες ως προς τον αριθμό, αλλά μόνο ως προς το είδος.

Αυτό το κομμάτι είναι πολύ σημαντικό γιατί ο Αρίστος αναφέρει μια άποψη που μάλλον προέρχεται από κάποιον υλομονιστή. Λέει:
Αν εκτός από τα υλικά και τα μαθηματικά αντικείμενα υπάρχουν και κάποια άλλα, όπως τα ΕΙΔΗ, τότε η ουσία θα είναι μεν μια ως προς το ΕΙΔΟΣ, αλλά όχι ως προς τον αριθμό. Και, συνεχίζει, οι αρχές των όντων θα είναι αποκλειστικά μια στο ΕΙΔΟΣ. Σωστότατο: Πιθανόν οι ατομιστές να είχαν πει ότι: Τα μαθηματικά αντικείμενα υπάρχουν μεν αλλά ως συμβεβηκότα της μιας ουσίας/όντος, όχι ως αυθύπαρκτες οντότητες. Όπως επίσης ως συμβεβηκότα υπάρχουν και τα ΕΙΔΗ, οι μορφές της ουσίας/όντος, π.χ ύλη, ενέργεια, δύναμη, εντροπία κτλ όλα αυτά υπάρχουν ως μορφές της ουσίας/όντος στα διάφορα επίπεδα αυτοοργάνωσης του. ΟΜΩΣ, λέει ο Αρίστος, αν συμβαίνουν αυτά τότε θα υπάρχει μια ουσία/ον. Σωστότατο.

  ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β1002β-1003α

Αν όμως αυτό συμβαίνει κατ’ ανάγκην, τότε πρέπει αναγκαστικά να δεχθούμε ότι τα είδη υπάρχουν. Ακόμα κι αν οι οπαδοί της θεωρίας δεν διατυπώνουν με σαφήνεια τη σκέψη τους, αυτό είναι εκείνο που θέλουν να πουν, και είναι αναγκασμένοι να πουν αυτά που λένε επειδή ακριβώς κάθε είδος είναι ουσία και, κανένα δεν είναι κατά σύμπτωση. Αν όμως δεχθούμε ότι τα είδη υπάρχουν και ότι οι αρχές είναι ένα ως προς τον αριθμό, αλλά όχι ως προς το είδος, αναφέραμε προηγουμένως τα όσα είναι κατ’ ανάγκην αδύνατον να συμβαίνουν.

Προσπαθώντας να αναιρέσει την προηγούμενη σωστή διαπίστωση στην οποία κατέληξε ακολουθώντας την υλομονιστική σκέψη, φτάνει στο σημείο να εκφράσει την δογματική ιδεαλιστική άποψη, η οποία νομίζει ότι από μόνη της αποτελεί απόδειξη των πεποιθήσεων του. Λέει:
ΟΤΙ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΟΥΣΙΑ ΤΙΣ ΕΚΑΣΤΟΝ ΕΣΤΙ ΚΑΙ ΟΥΘΕΝ ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΕΒΗΚΟΣ=Κάθε είδος είναι ουσία και, κανένα δεν είναι κατά σύμπτωση.
Γιατί το λέει αυτό; γιατί λέει οι υλομονιστές «μη καλώς διαρθρούσιν», δεν μιλάνε με σαφήνεια. Όχι ότι δεν μιλάνε, όχι ότι δεν το εξετάσανε, όχι ότι δεν το ψάξανε αλλά ότι δεν το εξηγούν καλά. Που είναι λοιπόν κύριε Αρίστο τα έργα των υλομονιστών να δούμε και μεις αν τα λένε καλά ή όχι; Αν το ψάξανε, αν ήταν στη σωστή κατεύθυνση, αν έκαναν σωστές σκέψεις. Επείδη ο Αρίστος δεν κατάλαβε τα έργα κάποιων και λέει ότι «μη καλώς διαρθρούσιν» φορτωθήκαμε την μεταφυσική στην πλάτη μας. Και όταν ξέρουμε πόσο κοντά στην επιστήμη έφτασαν οι ατομικοί και πόσο βαθιά νυκτωμένοι ήταν οι σωκρατοπλατωνικοί, και επιπλέον όπως έχω δείξει εδώ σε 100 σημεία πόσο σαθρή είναι η μεταφυσική, πιστέυω ότι λογικά δεν τους κατάλαβαν οι ιδεαλιστές και τους μισούσαν τόσο.

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β1002β-1003α

 Στενά συνδεδεμένο με αυτά είναι και το ερώτημα αν τα στοιχεία υπάρχουν δυνάμει ή με κάποιο άλλο τρόπο. Αν υπάρχουν με κάποιο άλλο τρόπο, τότε θα υπάρχει κάτι άλλο που προηγείται των αρχών (διότι η δυνατότητα προηγείται της ενεργού αιτίας και το δυνατόν δεν είναι ανάγκη να υπάρχει ενεργώς). Αν, πάλι, τα στοιχεία υπάρχουν δυνάμει, τότε υπάρχει περίπτωση να μην είναι κανένα από τα όντα, αφού και αυτό που δεν είναι ακόμα ον μπορεί να είναι, δεδομένου ότι αυτό μεν που δεν είναι, γίνεται, κανένα όμως από αυτά που είναι αδύνατον να είναι, δεν γίνεται.

Πάλι με επαγωγικές πονηριές και πατέντες προσπαθεί να θολώσει όσα σωστά έχει πει και να δικαιολογήσει τα λανθασμένα. Τώρα εφευρίσκει έναν άλλο όρο, λέει ΣΤΟΙΧΕΙΑ. Και μέσα στα στοιχεία βάζει και το όν και τα είδη και τα υλικά πράγματα και τα μαθηματικά αντικείμενα. Και βγάζει άλλο ένα χαρτί, διαχωρίζει «αυτά που δεν είναι» από αυτά που «είναι αδύνατον να είναι». Τι διαχωρισμός τώρα είναι αυτός; Δημιουργώντας διαφορετικά επίπεδα ύπαρξης. Δεν λέμε πια: Υπάρχει-Δεν υπάρχει αλλά ΥΠΑΡΧΕΙ-ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ-ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ. Τώρα πως καθορίζεται το ΑΔΥΝΑΤΟΝ πάλι ο Σωκράτης μας διδάσκει σε αυτόν:
Υπάρχουν πράγματα θνητά και αθάνατα, το σώμα είναι θνητό η ψυχή τι είναι; Μήπως θνητό, Αδύνατον.

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Β1002β-1003α

Αυτά, λοιπόν, είναι τα ερωτήματα που είμαστε αναγκασμένοι να διατυπώσουμε σχετικά με τις αρχές, αλλά και το ερώτημα αν οι αρχές είναι καθολικά ή είναι αυτό που αποκαλούμε ατομικά πράγματα. Αν είναι καθολικά, τότε δεν θα είναι ουσίες, διότι κάθε τι που είναι κοινό δεν δηλώνει ένα «τούτο εδώ», αλλά ένα «τέτοιο εδώ», ενώ η ουσία είναι ένα «τούτο εδώ». Αν, λοιπόν, μας επιτρεπόταν να εμφανίσουμε το κοινό κατηγορούμενο ως ένα «τούτο εδώ», τότε ο Σωκράτης θα ήταν πολλά όντα, θα ήταν δηλαδή ο ίδιος ο Σωκράτης, ο άνθρωπος και το ζώο, αν καθένα από αυτά δηλώνει ένα «τούτο εδώ» και ένα μοναδικό πράγμα. Αυτά, λοιπόν, συμβαίνουν, αν οι αρχές είναι καθόλου. Αν, πάλι, δεν είναι καθόλου, αλλά είναι όπως τα ατομικά πράγματα, τότε δεν θα είναι επιστητές (διότι για όλα τα πράγματα η επιστημονική γνώση είναι καθόλου). Έτσι, αν πρόκειται να υπάρξει επιστημονική γνώση των αρχών, θα πρέπει να υπάρχουν άλλες αρχές, προγενέστερες από αυτές, δηλαδή οι αρχές που ως κατηγορούμενα αποδίδονται καθολικά σε αυτές.

Έτσι κλείνει το Β’ Βιβλίο των ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ. Μετά τις απίστευτες αυθαιρεσίες, το ανακάτωμα πυθαγορικών και σωκρατοπλατωνικών διδαγμάτων, τα μόνα που κάπως στέκουν ήταν όσα μείναν κοντά στην υλομονιστική αντίληψη. Όπου ο Αρίστος την χρησιμοποίησε έφτασε σε σωστό συμπέρασμα, όπου την αρνήθηκε είπε αρλούμπες. Έκανε πολλά λογικά κολπάκια, έπαιξε με τις λέξεις και με τις επαγωγές, έφτασε 100 φορές σε αντίφαση και μπόρεσε να θεμελιώσει την μεταφυσική μόνο κάνοντας δογματικές παραδοχές. Δεν θα μπορούσε η τελευταία παράγραφος του Β’ Βιβλίου να αποτελεί εξαίρεση: διαχωρίζει το ΤΟΔΕ ΤΙ από το ΤΟΙΟΝΔΕ (τούτο εδώ-τέτοιο εδώ) λες και η οντολογία είναι λεκτικό παιχνιδάκι. Και κρατάει ένα ακόμα χαρτί στο τέλος: Λέει: Δεν θα υπάρξει επιστήμονική γνώση των αρχών (της ουσίας/όντος) θα πρέπει να υπάρχουν άλλες αρχές ΠΡΟΤΕΡΑΙ αυτών που να χρησιμοποιούνται ως κατηγορούμενα. Μας προετοιμάζει για όσα θα ακολουθήσουν .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: