Αριστοτέλους “Μετά τα φυσικά” – 10

September 11, 2007 at 6:33 pm (Uncategorized) ()

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟ Γ΄ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

3. Πρέπει ακόμα να πούμε αν ανήκει σε μία ή σε διαφορετικές επιστήμες να εξετάσει και τα αποκαλούμενα στα μαθηματικά αξιώματα και την ουσία. Είναι προφανές ότι και η έρευνα γύρω από αυτά ανήκει σε μία επιστήμη και μάλιστα στην επιστήμη του φιλόσοφου. Αυτά ισχύουν για όλα τα όντα και όχι για κάποιο ιδιαίτερο γένος χωριστά από τα άλλα. Όλοι βέβαια τα χρησιμοποιούν, διότι ισχύουν για το ον ως ον και κάθε γένος είναι ον. Τα χρησιμοποιούν όμως μόνο τόσο όσο τους είναι αρκετό, δηλαδή ως εκεί που φτάνει το γένος, για το οποίο αναπτύσσουν τις αποδείξεις. Συνεπώς, αφού αυτά ισχύουν προφανώς για όλα τα πράγματα ως όντα (αφού αυτό είναι το κοινό για όλα), σε αυτόν που γνωρίζει το ον ως ον ανήκει να εξετάσει και αυτά επίσης. Γι’ αυτό βέβαια κανείς από όσους εξετάζουν τα πράγματα μερικώς δεν επιχειρεί να πει κάτι για αυτά, αν είναι αληθινά ή όχι —ούτε ο γεωμέτρης ούτε ο ειδικός της αριθμητικής, άλλα μόνο μερικοί από τους φυσικούς φιλοσόφους, για τους οποίους είναι φυσιολογικό να το επιχειρούν, διότι ήσαν οι μόνοι που θεωρούσαν ότι εξετάζουν τη σύνολη φύση και το ον. Αφού όμως υπάρχει κάποιος ανώ¬τερος ακόμα και από τον φυσικό φιλόσοφο (διότι η φύση είναι ένα κάποιο γένος του όντος), η σκέψη και γύρω από αυτά είναι έργο του καθόλου θεωρητικού της πρώτης ουσίας.

Τα μαθηματικά και η ουσία. Ο Αριστοτέλης διατυπώνει ξανά τα γνωστά στρεβλώμένα από τον Πλάτωνα πυθαγόρεια διδάγματα, αλλά τώρα το κάνει γιατί θέλει να συνδέσει τα μαθηματικά με την φιλοσοφία, όχι ως μέρος του όντος αλλά ως κάτι προυπάρχον, εξειδανικευμένο, ιδανικό, πρότυπο και διαφορετικό από το ον.
Και έρχεται η ομολογία: Κανείς δεν τολμά να πει κάτι για τα μαθηματικά (από όλους όσους εξετάζουν μερικώς το ον), εκτός από ποιους λέει ο Αρίστος: ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΥΣΙΚΟΥΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ!!!!!!! Εννοεί ότι αυτοί, σαν γνήσιοι οντολόγοι και φιλόσοφοι δηλαδή επιστήμονες, το επιχειρούν, γιατί η επιστημονική ερμηνεία του όντος που θα δώσουν θα περιλαμβάνει και τα μαθηματικά.
Θα δώσουν μια ερμηνεία των πάντων, θα ανακαλύψουν μια θεωρία των πάντων και αν δεν το κάνουν με την πρώτη σύλληψη, με την πρώτη σκέψη θα το κάνουν άλλοι σε 100 χιλιάδες χρόνια, με 100 χιλιάδες εκλεπτύνσεις και φυσικά θα κινούνται στην ίδια υλομονιστική κατεύθυνση με τους Φυσικούς Φιλοσόφους, αυτών των οποίων θα έπρεπε να έχουμε τα βιβλία αλλά δεν έχουμε.

Ο Αριστοτέλης πέφτει και παίρνει κάμψεις μπροστά στους προσωκρατικούς φυσικούς φιλοσόφους. Ομολογεί με πίκρα ότι «Οι φυσικοί φιλόσοφοι ήσαν οι μόνοι που εξετάζουν τη σύνολη φύση και το ον».
Μετά γελοιωδώς προσπαθεί να να κάνει μια ντρίμπλα και λέει ότι η «φύση είναι κάποιο γένος του όντος» άρα υπάρχει κάποιος ανώτερος από τον φυσικό φιλόσοφο.
(Ποιος άραγε ο Ιωάννης ο αγράμματος ψαράς ο γιος του Ζεβεδαίου ή ο Σωκράτης ο σοφότερος των ελλήνων που δεν κατάλαβε γρι από το βιβλίο του φυσικού φιλοσόφου του Ηράκλειτου ή ο Πλάτων που ήθελε να κάψει τα βιβλία του φυσικού φιλοσόφου Δημόκριτου)
«η φύση είναι κάποιο γένος του όντος»;
Για να σταθούμε λίγο σε αυτή τη φράση.
Τι είναι η φύση σε σχέση με το ον; Και βασικά: τι είναι η ΦΥΣΗ και τι είναι το ΟΝ. Η υλομονιστική αντίληψη λέει ότι η ΦΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΝ. Και οι τρεις λέξεις ΦΥΣΗ, ΕΙΝΑΙ, ΟΝ στον υλομονισμό είναι ίδιες, ίσες, ισοδύναμες, ταυτόσημες. Σημαίνουν το ίδιο πράγμα. Αυτό είναι ο Μονισμός. Αυτό μπορεί να ακούγεται φρικτό για τα ιδεαλιστικά, μυστικιστικά αυτιά αλλά είναι ΦΥΣΙΟ-ΛΟΓΙΚΟ για τον επιστήμονα.
Γιαυτό οι Φυσικοί Φιλόσοφοι δεν τρόμαξαν να ασχοληθούν με το ΟΝ, δεν φοβήθηκαν και μόλις το έξέτασαν δεν έτρεξαν να ιδρύσουν θρησκεία, να μαζέψουν φόρους, να εκτελέσουν τους αντιπάλους τους ή να τους κάψουν τα βιβλία.
Με τον ΛΟΓΟ προσέγγισαν τον ΟΝ, δεν δείλιασαν και δεν άρχισαν αμέσως να φτιάχνουν μεταφυσικές οντότητες για να ξεφορτωθούν την ευθύνη της μελέτης του ΟΝΤΟΣ.

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟ Γ΄ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Και η φυσική βέβαια είναι ένα είδος σοφίας, όχι όμως η πρώτη. Όσα πάλι επιχειρούν εκείνοι που λένε με ποιο τρόπο πρέπει να γίνεται αποδεκτή αλήθεια οφείλονται στο ότι είναι ανεκπαίδευτοι στην αναλυτική σκέψη, καθότι πρέπει να τα προσεγγίζουν γνωρίζοντας από πριν γι’ αυτά τα θέματα και όχι να τα ερευνούν την ώρα που ακούνε γι’ αυτά. Προφανώς, λοιπόν, ανήκει στον φιλόσοφο, δηλαδή σε αυτόν που ερευνά τη φύση κάθε ουσίας, να εξετάσει και τα σχετικά με τις αρχές των συλλογισμών. Επίσης, σε αυτόν που γνωρίζει καλύτερα τα σχετικά με κάθε γένος ανήκει η ικανότητα να εκθέσει τις πιο βέβαιες αρχές για το θέμα του, άρα και σε αυτόν που ασχολείται με τα όντα ως όντα τις πιο βέβαιες για όλα. Αυτός είναι ο φιλόσοφος και η πιο βέβαιη αρχή από όλες είναι αυτή για την οποία είναι αδύνατον να κάνει κάποιος λάθος. Διότι μια τέτοια αρχή πρέπει να είναι και η πιο γνωστή (καθότι όλοι πλανώνται σχετικά με αυτά που δεν γνωρίζουν) και μη υποθετική, διότι μια αρχή που πρέπει κατ ανάγκην να έχει όποιος κατανοεί ο,τιδήποτε από τα όντα, δεν είναι υπόθεση, και αυτό που πρέπει κατ’ ανάγκην να γνωρίζει όποιος γνωρίζει ο,τιδήποτε, πρέπει κατ’ ανάγκην να το κατέχει ήδη όταν αρχίζει να ερευνά. Προφανώς, λοιπόν, μια τέτοια αρχή είναι η πιο βέβαιη απ’ όλες. Το ποια είναι όμως αυτή, θα το πούμε στη συνέχεια: Το ίδιο πράγμα είναι αδύνατον να ανήκει και ταυτόχρονα να μην ανήκει στο ίδιο υποκείμενο και από την ίδια σκοπιά (και όσους άλλους προσδιορισμούς θα μπορούσαμε να δώσουμε, ας θεωρηθούν δεδομένοι, για να αποφύγουμε τις λογικές αντιρρήσεις). Αυτή, λοιπόν, είναι η πιο βέβαιη από όλες τις αρχές, καθότι έχει τον χαρακτήρα που αναφέρθηκε παραπάνω. Διότι είναι αδύνατον για τον οποιονδήποτε να πιστεύει ότι το ίδιο πράγμα είναι και δεν είναι, όπως φαντάζονται μερικοί ότι λέει ο Ηράκλειτος, καθότι δεν είναι αναγκαίο, αυτά που λέει κάποιος, αυτά και να πιστεύει.

Ώρα όμως να αρχίσει το πάρτυ της μεταφυσικής.
Ο Αριστοτέλης αρνείται τη φυσική φιλοσοφία (δηλαδή την ίδια την οντολογία). Με θράσσος ο Αρίστος λέει: «Διότι μια τέτοια αρχή πρέπει να είναι και η πιο γνωστή (καθότι όλοι πλαώνται σχετικά με αυτά που δεν γνωρίζουν) και μη υποθετική, διότι μια αρχή που πρέπει κατ ανάγκην να έχει όποιος κατανοεί ο,τιδήποτε από τα όντα, δεν είναι υπόθεση, και αυτό που πρέπει κατ’ ανάγκην να γνωρίζει όποιος γνωρίζει ο,τιδήποτε, πρέπει κατ’ ανάγκην να το κατέχει ήδη όταν αρχίζει να ερευνά»

Ισχυρίζεται ο Αρίστος ότι κάποιος που θα αρχίσει να ερευνα την οντολογία, αρχίζωντας την έρευνα θα πρέπει να ξέρει ήδη τα πάντα για αυτό που ερευνά. Αυτή είναι η πιο ηλίθια και η πιο άσχετη φράση που θα μπορούσε να ειπωθεί από έναν φιλόσοφο.
Θα έπρεπε λοιπόν ο Θαλής να ξεκινήσει την πρώτη μέρα που άρχισε την έρευνα να διατυπώσει την θεωρία ΥΠΕΡΧΟΡΔΩΝ σύμφωνα με τον Αρίστο. Που είναι οι σπουδές του ερευνήτη; Που είναι το πείραμα; Η δοκιμή; Ξανά το πείραμα και ξανά η δοκιμή; ΌΧΙ.
ο Αρίστος λέει: Μόλις ξεκινήσεις πρέπει να τα ξέρεις όλα. ΠΩΣ ΑΡΑΓΕ, μάλλον με την επιφοίτηση του ΓΙΑΧΒΕ; δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Και τι σημαίνει να τα ξέρεις όλα.
Και γιατί να τα ξέρει όλα ο Θαλής και όχι ο πρώτος homo-sapiens που είδε τον πρώτο κεραυνό και είπε από τον φόβο του ΘΕΟΣ. Μήπως αυτό εννοεί ο Αρίστος; Η πιο πρόχειρη, η πιο εύκολη εξήγηση που μας έρχεται στο νου, μόλις χεζόμαστε επάνω μας από τον φόβο, την αρρώστια ή τον θάνατο αυτή είναι η πιο σωστή;

Αλλά ο Αρίστος κάνει το εξής λάθος: Οι προσωκρατικοί ξεκίνησαν με σωστές αρχές γιατί ακολούθησαν τον υλομονισμό και όχι την μεταφυσική. Όταν εκκινείς την έρευνα σου με αυθαίρετες μεταφυσικές παραδοχές κάνεις λάθη. ΌΤΑΝ ΕΚΙΝΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΜΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ θα πεις κάτι σωστό, εσύ ή ο επόμενος που θα παραδώσεις την σκυτάλη ή ο επιστήμονας που θα δουλεύει στο Ίδρυμα που θα έχει το όνομα σου (ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΕΥΝΩΝ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ) μετά από 2500 χρόνια. Δουλεύοντας πάνω στον υλομονισμό, κάνοντας εκλεπτύνσεις, κάνοντας ατέλειωτα πειράματα και έρευνες θα δείξεις τον δρόμο προς την κατανόηση του ΟΝΤΟΣ και όχι την πρώτη μέρα που θα αρχίσεις την έρευνα.

Και το καλυτερο μας το φυλάει για το τέλος, λέει: Διότι είναι αδύνατον για τον οποιονδήποτε να πιστεύει ότι το ίδιο πράγμα είναι και δεν είναι, όπως φαντάζονται μερικοί ότι λέει ο Ηράκλειτος, καθότι δεν είναι αναγκαίο, αυτά που λέει κάποιος, αυτά και να πιστεύει.

Εδώ είναι το αποκορύφωμα της ύβρης και την αδιαντροπιάς, ή πολύ απλά του Ιδεαλισμού. Ο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ είπε κάτι σαν και αυτό:
ΙΔΙΟ ΕΙΝΑΙ
Η ΖΩΗ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ,
ΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ,
Η ΑΝΗΦΟΡΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΗΦΟΡΑ,
Ο ΥΠΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΞΥΠΝΙΟΣ,
Ο ΚΟΡΟΣ ΚΑΙ Η ΠΕΙΝΑ.

Αυτό το Αρίστος το κατάλαβε «το ίδιο πράγμα είναι και δεν είναι». Φυσικό είναι σαν ιδεαλιστής ο Αριστοτέλης δεν μπορεί να καταλάβει την ενότητα του ΟΝΤΟΣ, έτσι όπως την συνέλαβε ο Ηράκλειτος. Η ενότητα του όντος και η ενότητα των αντιθέτων είναι φρικτό για κάποιον που δέχεται τις αρλούμπες του Σωκράτη:
-Υπάρχουν πράγματα θνητά και αθάνατα, το σώμα είναι θνητό, η ψυχή τι είναι;
Πώς να οικοδομήσεις θρησκεία με την ενοτητα των αντιθέτων; Πώς να εφεύρεις Θεό και Δίαολο, αγγελάκια και σατανάκια;
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Αριστοτέλης αναφέρει αυτό αμέσως μετά που αναφέρει ότι μόλις ξέκινας την έρευνα πρέπει να ξέρεις τα πάντα.

Το κάνει γιατί βαθιά μέσα του έχει συνειδητοποιήσει ότι οι προσωκρατικοί όλοι και ο καθένας από την σκοπιά του και τη σχολή του διατύπωσαν τις βασικές αρχές της πραγματικής οντολογίας και φιλοσοφίας.
Ο Μονισμός, η ενότητα των αντιθέτων, η βαθύτερη υλοενεργειακή σύνδεση και η φαινομενική, επιφανειακή πολλαπλότητα είναι πράγματα που πρώτοι οι προσωκρατικοί συνέλαβαν και οικοδόμησαν επάνω σε αυτά την σύγχρονη επιστήμη.
Που να ξέρει ο Αρίστος π.χ ότι ο κόρος και η πείνα είναι το ίδιο πράγμα και καθορίζεται από τις ίδιες ορμόνες που ρυθμίζουν αυτές τις δύο καταστάσεις;
Ο Ηράκλειτος όμως το συνέλαβε με την ενότητα των αντιθέτων και τον μονισμό. Τι θα έλεγε ένας δυιστής σκαπανέας για τον κόρο και την πείνα: ότι όταν πεινάς ένας σατανάκος από το μεταφυσικό υπερπέραν σε προκαλεί να αμαρτήσεις ότι ο σατανάς σε κάνει να πεινάς για να σε δοκιμάσει όπως έκανε με τον Ιησού στην έρημο και άλλα τέτοιες αστειότητες.
Αυτή είναι η διαφορά των προσωκρατικών Φιλοσόφων από τους ιδεαλιστές, μυστικιστές,μεταφυσικούς, δυιστές της πλάκας Σωκράτη-Πλάτωνα-Αριστοτέλη.
Δυστυχώς τελικά νικήσανε οι ιδεαλιστές γιαυτό οι άνθρωποι επι 1000δες χρόνια πηγαίναν στον εξορκιστή και όχι στον γιατρό όταν αρρωσταίνανε.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: