Σχόλια 28ου Αποσπάσματος: Δείγματα ενιστικής φιλοσοφίας

October 18, 2007 at 5:35 pm (Uncategorized) ()

Σημείο 1ο: ΤΑ ΑΪΔΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΕΣ ΑΠΕΙΡΟΠΛΗΘΕΙΣ ΟΥΣΙΕΣ.
Η ουσία του Όντος είναι τα άτομα. Το Ον αποτελείται από άτομα. Δεν υπάρχει αφηρημένη εκδοχή του Όντος υπάρχουν μόνο τα άτομα και το κενό ως υπαρκτός τόπος στον οποίο υπάρχουν μόνο τα άτομα. Δεν νοείται το Ον χωρίς τα άτομα. Ο χαρακτηρισμός “αιώνιος” στο Ον υπάρχει γιατί τα άτομα είναι αιώνια.

Σημείο 2ο) ο χώρος “ΚΕΝΟ”/”ΟΥΔΕΝ”/”ΑΠΕΙΡΟ” το κάθε άτομο “ΔΕΝ”/”ΝΑΣΤΟ”/”ΟΝ”.
Το κάθε άτομο είναι Ον, περιλαμβάνει την μοναδική υπαρκτή οντική ουσία. Ο χώρος είναι ΟΥ-ΔΕΝ δηλαδή δεν περιλαμβάνει άτομα, δεν είναι όμως ΜΗ-ΔΕΝ. Δηλαδή σαν χώρος υπάρχει και είναι ΚΕΝΟ. Σε καμιά  περίπτωση δεν είναι “Μη-Ον”. Το “Μη-Ον”, το “Μη-δεν” είναι ανύπαρκτα, α-νόητα και α-διανόητα. Το “Μη-δεν” δεν υπάρχει, υπάρχει μόνο “Ον”. Το ατομικό Κενό δεν είναι “Μη-δεν”, είναι υπαρκτό Κενό.

Σημείο 3ο) ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΜΟΡΦΕΣ, ΤΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ.
Το ον, η υλική Οντική ουσία είναι μια και ενιαία. Τα άτομα που την αποτελούν είναι διαφορετικά μεταξύ τους και οι διαφορές τους είναι συγκεκριμένες, πεπερασμένες στον αριθμό αλλά άπειρες σε όλη την έκταση του Όντος. Οι διαφορές δηλαδή είναι τρεις (Μορφή, Σχήμα, Μέγεθος) αλλά στο συνολικό αριθμό των άπειρων ατόμων είναι άπειρες. Από αυτό προκύπτει η ατομική ενιστική διδαχή ότι υπάρχουν άπειρα στον αριθμό Σύμπαντα. Κάθε Σύμπαν και μια κλάση ατόμων συγκεκριμένων τριών διαφορών.

Σημείο 4ο) “ΣΤΑΣΙΑΖΕΙΝ ΔΕ ΚΑΙ ΦΕΡΕΣΘΑΙ ΕΝ ΤΩΙ ΚΕΝΩΙ  ΔΙΑ ΔΕ ΤΗΝ ΑΝΟΜΟΙΟΤΗΤΑΝ ΚΑΙ ΤΑΣ ΑΛΛΑΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ”
Τα άτομα κινούνται, τον Ον συνολικά όμως είναι ακίνητο. Τα άτομα κινούνται και συγκρούονται, κινούνται και διαπλέκονται εξαιτίας των διαφορών τους. Οι διαφορές των ατόμων δεν είναι αφηρημένες και μεταφυσικές, ούτε μυστικιστικά αντιθετικές, π.χ όπως λέμε “η Διαφορά του Καλού και του Κακού”. Οι διαφορές των ατόμων είναι αντικειμενικές και συμπληρωματικές, και συνεισφέρουν στην δημιουργία των ορατών πραγμάτων. Μια άλλη χαρισματική ενιστική διδαχή παρομοιάζει τα άτομα με τα γράμματα. Το “Ψ”, το “Ω”, το “Μ” και το “Ι”, διαφέρουν στο σχήμα, μια αντικειμενικά υπαρκτή διαφορά. Το ένα δίπλα στο άλλο δημιουργούν όμως μια λέξη ΨΩΜΙ, ένα σώμα, το οποίο δημιουργείται όταν τα άτομα-γράμματα ενώνονται και διαλύεται όταν αυτά διαχωρίζονται. Το ΨΩΜΙ υπάρχει όσο τα άτομα είναι ενωμένα, είναι συμβεβηκός των ατόμων και των ιδιοτήτων τους. Όταν τα άτομα-γράμματα διαλύονται το ΨΩΜΙ παύει να υπάρχει, τα άτομα δεν χάνονται, είναι άφθαρτα, μπορούν να ενωθούν σε άλλες ενώσεις για να φτιάξουν άλλά σώματα.

Σημείο 5ο) ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΌΜΩΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΜΙΑ ΕΝΙΑΙΑ ΟΥΣΙΑ
Το αποκορύφωμα της ενιστικής υλιστικής σκέψης. Τα σώματα που δημιουργούν τα άτομα δεν είναι ουσία. Η υλοενέργεια παραμένει διακριτή και κβαντισμένη. Οι μορφές της υλοενέργειας δεν είναι ουσίες. Η ουσία είναι μόνο το ΟΝ και είναι υλοενεργειακή, τα άτομα και το κενό. Δεν υπάρχουν μεταφυσικές οντότητες. Υπάρχουν “συμβεβηκότα” των συγκεντρώσεων ατόμων, επίκτητες ιδιότητες που δεν είναι αυθύπαρκτες αλλά γενιούνται και χάνονται.

Σημείο 6ο) ΆΛΛΩΣΤΕ, ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΚΑΛΗΝΑ, ΑΛΛΑ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΜΕ ΑΓΚΙΣΤΡΑ, ΑΛΛΑ ΚΟΙΛΑ, ΑΛΛΑ ΚΥΡΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΡΙΘΜΗΤΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ.
Η πρώτη σύλληψη των ατόμων από τον πρώτο φιλόσοφο που τα συνέλαβε δεν μπορεί παρά να ήταν μαθηματικής φύσεως. Μόνο κάποιος που είχε στέρεα μαθηματική βάση θα μπορούσε να κάνει τέτοια σύλληψη. Η γραμμή μαθητείας που συνδέει τον Πυθαγόρα με τον Δημόκριτο μέσω του Παρμενίδη και του Λεύκιππου εδώ θα έκανε την διαφορά σε σχέση με τις μυστικιστικές ανοησίες του άσχετου με τον Πυθαγόρα, Πλάτωνα. Τα γεωμετρικά σχήματα των ατόμων είναι μια πρωτογενής μαθηματική σύλληψη των πιο προωθημένων σύγχρονων θεωριών όπως αυτής των χορδών. Οι χορδές είναι υλικές οντότητες με υπαρκτές μαθηματικές ιδιότητες. Και ο Δημόκριτος ο πρώτος ατομικός φιλόσοφος χαρισματικά έστω και πρωτογενώς συνέλαβε την μαθηματικο-γεωμετρική διάσταση αυτών των οντοτήτων.

Σημείο 7ο) ΑΝ ΛΟΙΠΟΝ Η ΓΕΝΕΣΗ ΤΩΝ ΟΝΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΗ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΚΑΙ Η ΦΘΟΡΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ ΤΟΥΣ, Η ΓΕΝΕΣΗ ΘΑ ΗΤΑΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ, ΑΛΛΟΙΩΣΗ.
Στην σημερινή γλώσσα την βουτηγμένη στην μεταφυσική πλατωνική σαλάτα, η λέξη ΑΛΛΟΙΩΣΙΣ σημαίνει κάτι αρνητικό και κακό, σημαίνει νοθεύω, χαλάω, παραποιώ. Στην αρχαία προ-πλατωνική ελληνική γλώσσα όμως ΑΛΛΟΙΩ(-ΟΩ) σημαινει ΚΑΘΙΣΤΩ ΤΙ ΔΙΑΦΟΡΟΝ, ΜΕΤΑΒΑΛΛΩ, ΤΡΟΠΟΠΟΙΩ, και ΑΛΛΟΙΩΣΙΣ σημαίνει ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ, ΜΕΤΑΒΟΛΗ. Μας λέει λοιπόν ο Δημόκριτος ότι η γένεση των όντων δεν είναι παρά μεταβολή και εξέλιξη. Η μεταβολή και εξέλιξη αφορά τα σώματα που δημιουργούνται από την συσσωμάτωση των άφθαρτων και αναλλοίωτων ατόμων. Η εξελικτική διάσταση της σκέψης των ατομικών φιλοσόφων σχεδόν δίνει στο πιάτο την δαρβινική θεωρία και την πρωτογενή σύλληψη του DNA όπως θα φανεί και από αυτό και από άλλα αποσπάσματα: ΛΕΓΕΙ ΔΕ ΤΗΝ ΓΕΝΕΣΙΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΑΝΤΙΑΝ ΑΥΤΗΙ ΔΙΑΚΡΙΣΙΝ ΟΥ ΜΟΝΟΝ ΠΕΡΙ ΖΩΙΩΝ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΦΥΤΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΚΟΣΜΩΝ  ΚΑΙ ΣΥΛΛΗΒΔΗΝ ΠΕΡΙ ΑΙΣΘΗΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΠΑΝΤΩΝ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: