Αθώος ο κατηγορούμενος! Epicurious exonerated

November 30, 2007 at 5:01 pm (ΔΙΑΦΟΡΑ) ()


Epicurious exonerated

Where is a hedonist to look for his heroes? Not to the religious traditions of the East, to be sure: they lack enthusiasm for the illusory pleasures of this world. The Buddha may have rejected the stony path of asceticism, but he was keener on eliminating desires than on satisfying them. Islam and Christianity are not much help either. They are more interested in pleasing God than in pleasing man. Judaism has managed a happier compromise with the ways of the world. Yet it too, like the other monotheisms, keeps a wary eye open for recriminations from above. None of the greatest western philosophers has produced a paean to pleasure that can serve as much of a guide for today’s enlightened hedonist. Philosophers tend to be ruminative, cerebral and cautious. Thus Kant preached a stern gospel of dutifulness, and Plato’s pleasures were unstintingly abstract and intellectual. A good Platonist would rather contemplate the perfect meal than eat it. But there is one Greek philosopher whose name has become synonymous with the life of pleasure-especially sensual pleasures, and above all those of a gourmet. Epicurus, who led a commune of followers in an Athenian garden in the early third-century BC, is not usually reckoned in the first rank of philosophers. Indeed, for much of the Christian era, he was condemned as a pig and a sex-maniac. A 12th-century bishop wrote that “the world is filled with Epicureans for the simple reason that in its great multitude of men there are few who are not slaves to lust.” Attacks on Epicurus were common in his own time, too. One disgruntled ex-follower said that Epicurus vomited twice a day from over-eating, and engaged in “notorious midnight philosophisings” in his garden with four women called Hedeia (“Sweety-Pie”), Erotion (“Lovie”), Nikidion (“Little Victory”) and Mammarion (“Big Tits”). Exactly what Epicurus got up to in the undergrowth will never be known. Yet there is every reason to disbelieve his bad press. He espoused a revolutionary and irreligious theory of the universe that would have ensured his notoriety even if he had been a sober eunuch on a diet. The world consists, according to Epicurus, of tiny material atoms careering around in space until they randomly collide and form the things and creatures we see. When our atoms disperse and we die, that is the end of us. Even the gods are just collections of atoms, with no serious tasks to perform in the universe, and could not care less what people do with themselves or to each other. The aim of philosophy, Epicurus maintained, is to make people happy, and one of its biggest tasks is to quieten the unnecessary terrors caused by religion. In particular, it was crucial to overcome the fear of death and of an unpleasant afterlife. “All good and evil lie in sensation, whereas death is the absence of sensation,” wrote Epicurus in a letter. “Hence a correct understanding that death is nothing to us makes the mortality of life enjoyable, not by adding infinite time, but by ridding us of the desire for immortality.” The anti-religious tone of Epicurus’s thinking was played up by his devoted admirer, the Roman poet Lucretius, whose poem “On The Nature Of Things” is the longest and most influential surviving account of Epicureanism. The disapproving St Jerome dismissed Lucretius, saying he had been driven insane by a massive overdose of the Roman equivalent of Viagra. Epicurus did once say that in order to lead a happy life, one needs first of all to be fed. This was easy to quote out of context, and his reputation as a glutton is probably based on little more than that. In fact, Epicurus condemned all forms of over-indulgence, and recommended a simple diet. His famous garden (which the naturalist Pliny the Elder says was the first rustic garden to be made within city walls) was probably no luscious bower, but rather the source of fruits and vegetables for his simple life. It would also have provided a calm respite from the bustle of the city: for Epicurus, tranquillity was the ultimate delight. That is why the real Epicurus-in contrast to the crude sybarite invented by his detractors-denounced the rapidly rotting fruits of dissipation and excess. The constant pursuit of intense pleasures will in fact backfire, according to Epicurus, because it leads to the psychological hell of enslavement to unsatisfiable appetites. The would-be hedonist must take care to ensure that the pain of overreaching desire does not ruin his peace of mind and thereby defeat his original aim of securing a balance of pleasure over pain. The best sort of life, says Epicurus, is one that is free from pain in the body and from disturbance in the mind. That sounds a rather negative credo for a 21st-century devotee of the good life. Were he writing self-help books today, Epicurus would probably acknowledge that you can aim a little higher than that. He might point out in his own defence that health and peace are essential preconditions of happiness, and are easy to belittle if you are lucky enough to have them. But perhaps his most useful observation for the discerning hedonists of today, when such an intoxicating variety of gratifications are dangled before them, is a reminder of caveat emptor: “No pleasure is in itself evil, but the things which produce certain pleasures entail annoyances many times greater than the pleasures themselves.”


Permalink 1 Comment

Mankind ‘shortening the universe’s life’

November 30, 2007 at 4:40 pm (ΔΙΑΦΟΡΑ) ()


Forget about the threat that mankind poses to the Earth: our very ability to study the heavens may have shortened the inferred lifetime of the cosmos.That does not mean the field of astronomy does direct harm. A universe with a truncated lifespan may come hand in hand with the ability of astronomers to make cosmological measurements, according to two American scientists who have studied the strange, subtle and cosmic implications of quantum mechanics, the most successful theory we have. Over the past few years, cosmologists have taken this powerful theory of what happens at the level of subatomic particles and tried to extend it to understand the universe, since it began in the subatomic realm during the Big Bang.But there is an odd feature of the theory that philosophers and scientists still argue about. In a nutshell, the theory suggests that quantum systems can exist in many different physical configurations at the same time. By observing the system, however, we may pick out one single ‘quantum state’, and therefore force the system to change its configuration. They often illustrate their concerns about what the theory means in this respect with mind-boggling experiments, notably Schrodinger’s cat in which, thanks to a fancy experimental set up, the moggy is both alive and dead until someone decides to look, when it either carries on living, or dies. That is, by one interpretation (by another, the universe splits into two, one with a live cat and one with a dead one.) If we are part of the system, however, things get a bit trickier. Our observations do not change the system so much as help determine what state we find ourselves a part of. This latter facet, related to treating the universe as a quantum state, has puzzled theorists for some time. New Scientist reports a worrying new variant as the cosmologists claim that astronomers may have provided evidence that the universe may ultimately decay by observing dark energy, a mysterious anti gravity force which is thought to be speeding up the expansion of the cosmos. The damaging allegations are made by Profs Lawrence Krauss of Case Western Reserve University in Cleveland, Ohio, and James Dent of Vanderbilt University, Nashville, who suggest that by making this observation in 1998 we may have determined that the cosmos is in a state when it was more likely to end. “Incredible as it seems, our detection of the dark energy may provide evidence that the universe will ultimately decay,” says Prof Krauss. The team came to this depressing conclusion by calculating how the energy state of our universe – a kind of summation of all its particles and all their energies – has evolved since the big bang of creation 13.7 billion years ago. Some mathematical theories suggest that, in the very beginning, there was a void that possessed energy but was devoid of substance. Then the void changed, converting energy into the hot matter of the big bang. But the team suggests that the void did not convert as much energy to matter as it could, retaining some, in the form of what we now call dark energy, which now accelerates the expansion of the cosmos. Like the decay of a radioactive atom, such shifts in energy state happen at random and it is possible that this could trigger a new big bang. The good news is that theory suggests that the universe should remain in its current state. But the bad is that quantum theory says that whenever we observe or measure something, we can select out a specific quantum state from what otherwise would have been a multitude of states, each of which could have been selected out with varying probabilities. In this case however, it turns out that quantum mechanics implies that if an unstable system has survived for far longer than the average such system should, then the probability that it will continue to survive decreases more slowly than it otherwise would. Thus, as a result of making cosmological observations of dark energy, we may have confirmed that we are in a state where the probability of its survival may fall exponentially. “The intriguing question is this,” Prof Krauss told the Telegraph. “If we attempt to apply quantum mechanics to the universe as a whole, and if our present state is unstable, then what sets the clock that governs decay? “Once we determine our current state by observations, have we effectively determined that the clock is not running at late times? If so, as incredible as it may seem, our detection of dark energy may imply both an unstable universe and a short life expectancy.” Prof Krauss says that the measurement of the light from supernovae in 1998, which provided evidence of dark energy, may imply that the likelihood of its surviving is falling rapidly. “In short, cosmological observations may suggest that the quantum state of our universe is such that the probability of long-term survival is limited,” says Prof Krauss. And Prof Krauss stresses that resetting the cosmic clock was not something we have done to the universe but rather what our cosmologically observations may imply about our knowledge of the cosmic clock: “I did not mean to imply causality – namely that our measurement itself reduces the lifetime of the universe – but rather that by being able to make our measurement we may thus conclude that we may not be in the late decay stage.” This is not the only damage to the heavens that astronomers may have caused. Our cosmos is now significantly lighter than scientists had thought after an analysis of the amount of light given out by galaxies concluded that some shone from lightweight electrons, not heavyweight atoms. In all, the new analysis suggests that the universe has lost about one fifth of its overall mass. The discovery was made while trying to analyze clusters of galaxies – the largest cosmological structures in the universe – and is not the result of a cosmological diet but a major rethink of how to interpret x-rays produced by the clusters. Five years ago, a team at the University of Alabama in Huntsville lead by Prof Richard Lieu reported finding large amounts of extra “soft” (relatively low-energy) x-rays coming from the vast space in the middle of galaxy clusters. Although the atoms that emitted them were thought to be spread thinly through space (less than one atom per cubit metre), they would have filled billions of billions of cubic light years. Their cumulative mass was thought to account for as much as ten percent of the mass and gravity needed to hold together galaxies, galaxy clusters and perhaps the universe itself. But now the team has taken a closer look at data gathered by several satellite instruments, including the Chandra X-ray Observatory and have had a major rethink about these soft X-rays, the bottom line being that this chunk of the universe should now be discounted. The reason is that the soft x-rays thought to come from intergalactic clouds of atomic gas probably emanated from lightweight electrons instead. If the source of so much x-ray energy is tiny electrons instead of hefty atoms, it is says the team as if billions of lights thought to come from billions of aircraft carriers were found instead to come from billions of extremely bright fireflies. “This means the mass of these x-ray emitting clouds is much less than we initially thought it was,” said Dr. Max Bonamente. Instead, they are produced by electrons travelling almost the speed of light (and therefore “relativistic”). The discovery may also change what we think is the mix of elements in the universe because these soft x rays mask the tell tale x ray emissions of iron and other metals. “This is also telling us there is fractionally more iron and other metals than we previously thought,” said Bonamente. “Less mass but more metals.” Results of this research by Bonamente, Jukka Nevalainen of Finland’s Helsinki Observatory and Prof Lieu have been published in the Astrophysical Journal. The calculated mass of the universe ranges anywhere from 10 to the power of 53 kg to 10 to the power of 60 kg and is complicated by the fact that there is invisible matter we cannot see, called dark matter.

Permalink Leave a Comment

38o Απόσπασμα: Ο Επιστήμονας σκότωνει τον Θεό ΔΙΑ και τον κεραυνό του!

November 27, 2007 at 10:50 pm (Αποσπάσματα Προσωκρατικών) ()



Κεραυνούς ενδέχεται, γίνεσθαι και κατά πλείονας πνευμάτων συλλογάς και κατείλησιν ίσχυράν τε εκπυρωσιν και κατάρρηξιν μέρους και εκπτωσιν ίσχυροτεραν αύτοϋ επί τους κάτω τόπους, της ρήξεως γινομένης δια το τους έξης τόπους πυκνότερους είναι δια πίλησιν νεφών και κατ’ αυτήν δε την του πυρός εκπτωσιν άνειλουμενου, καθά και βροντην ενδέχεται γίνεσθαι, πλείονος γενομένου και πνευματωθεντός ίσχυρότερον και ρηξαντος το νέφος διά το μη δυνασθαι ύποχωρειν εις τα εξής, τω πίλησιν γίνεσθαι (το μεν πολύ προς ορός τι υψηλόν, εν ω μάλιστα κεραυνοί πίπτουσιν) άει προς άλληλα, και κατ’ άλλους δε τρόπους πλείονας ενδέχεται κεραυνούς άποτελεισθαι’ μόνον ο μυθος άπεεστω. άπέσται δε, εάν τις καλώς τοις φαινομενοις ακολουθών περί των αφανών σημειώται.


Κεραυνοί προκαλούνται επειδή υπάρχουν συχνές συγκεντρώσεις ανέμων που περιδινούνται και αναφλέγονται και τότε ένα μέρος τους αποκόβεται και ξεχύνεται βίαια στις από κάτω περιοχές η αποκοπή συμβαίνει διότι οι γειτονικές περιοχές γίνονται όλο και πυκνότερες λόγω της συμπύκνωσης των νέφων και σαν αποτέλεσμα του ξεσπάσματος της περιδινούμενης φωτιάς, με τον ίδιο τρόπο που μπορεί να παραχθεί η βροντή, όταν η φωτιά γίνει πολύ μεγάλη και ταυτόχρονα εξωθείται από τον άνεμο κι έτσι ξεχύνεται από το νέφος, επειδή δεν μπορεί να υποχωρήσει στις γειτονικές περιοχές λόγω της συνεχούς συγκέντρωσης των νεφών του ενός πάνω στο άλλο, και η μεγαλύτερη συγκέντρωση γίνεται πάνω από ένα ψηλό βουνό, όπου και πέφτουν περισσότεροι κεραυνοί. Είναι δε ενδεχόμενο να προκαλούνται οι κεραυνοί και με άλλους περισσότερους τρόπους, μόνο η μυθολογική εξήγηση ας αποκλειστεί. Και θα αποκλειστεί ο μύθος όταν κανείς ακολουθεί τα γεγονότα και με βάση αυτά ερμηνεύει τα σκοτεινά (αυτά που δεν είναι εμφανή).

Permalink Leave a Comment

SCI-LINKS 23/11/2007

November 23, 2007 at 6:33 pm (SCI-LINKS) ()

Paralysed man’s mind is ‘read’


Bee strategy helps servers run more sweetly


Led by Robots, Roaches Abandon Instincts


Researchers Create Robot Driven by Moth’s Brain


A Wiring Diagram of the Brain


Computer programs can help make sense of life


Permalink Leave a Comment

36o-37o Αποσπ: Θεωρία-Πείραμα-Παρατηρηση στους Ατομικούς Φιλοσόφους

November 20, 2007 at 5:05 pm (Αποσπάσματα Προσωκρατικών) ()

KEIMENO:12. Seneca, Nat. quaest 5, 2.:Democritus ait… quemadmodum in foro aut uico, quamdiu paucitas est, sine tumultu ambulatur, ubi turba in angustum concurrit, aliorum in alios incidentium rixa fit, sic in hoc quo circumdati sumus spatio, cum exiguum locum multa corpora impleuerint, necesse est alia aliis incidant et impellant ac repellantur implicenturque et comprimantur.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:12. (DK 68 A93a) Seneca, Nat quaest. 5, 2 «Ο Δημόκριτος λέει: «…με τον ίδιο τρόπο, στην αγορά ή στο δρόμο, για όσο χρονικό διάστημα δεν υπάρχει πολυκοσμία, βαδίζει κανείς ανενόχλητος, όταν ό­μως το πλήθος συρρέει σε στενό χώρο, ξεσπά έριδα, καθώς πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο: έτσι σ’ αυτό το χώρο, στον οποίο είμαστε περιορισμένοι, όταν σωμάτια πολλά γεμίσουν το λίγο τόπο, αναγκαστι­κά πέφτουν το ένα πάνω στο άλλο, σπρώχνουν, συ­μπλέκονται, συμπιέζονται…».

KEIMENO:Θεμίστιος, Εις τα Φυσικά 216Β22, σελ. 135,15:και γαρ όταν τι κατά τόπον κινηται, συστελλόμενα τά παρακείμενα σώματα δι’ ων δίεισι, παρέχει χώραν τοις δι’ αυτών κινουμένοις, ωσπερ τοις διά πλήθους βαδιζουσιν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:Θεμίστιος, Εις τα Φυσικά 216Β22 , σελ. 135, 15: «Γιατί όταν κάτι κινείται στο χώρο, καθώς συστέλ­λονται τα παρακείμενα σώματα, μέσα από τα ο­ποία περνά, παρέχουν χώρο σ’ αυτά που περνούν από μέσα τους, όπως ακριβώς συμβαίνει σ’ εκείνους που βαδίζουν μέσα σε ένα πλήθος».

Permalink Leave a Comment

ERWIN SCHRODINGER: “Η Φύση και οι Έλληνες”

November 18, 2007 at 4:36 pm (ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ) ()

Ο Ατομισμός του Δημόκριτου και ο ανταγωνισμός μεταξύ νόησης και αισθήσεων

Η πιο προοδευτική γνωσιοθεωρητική τοποθέτηση που συνάντη­σα στους στοχαστές της Αρχαιότητας, βρίσκεται διατυπωμένη με σαφήνεια, τουλάχιστον σε ένα από τα αποσπάσματα του Δημόκριτου. Αργότερα θα επιστρέψουμε σε αυτόν τον μεγάλο Ατο­μικό. Προς το παρόν, ας περιοριστούμε λέγοντας ότι πίστευε από­λυτα στη σκοπιμότητα της υλικής κοσμοθεώρησης στην οποία είχε καταλήξει, τόσο απόλυτα όσο και ένας Φυσικός της εποχής μας: στα στερεά, αμετάβλητα, μικροσκοπικά σωματίδια που κινούνται ευθύγραμμα μέσα στον κενό χώρο, συγκρούονται μεταξύ τους, ανακλώνται κ.λπ. και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, παράγουν όλη εκείνη την τεράστια πολλαπλότητα που παρατηρείται στον υλικό Κόσμο. Πί­στευε στην αναγωγή αυτής της απερίγραπτα πλούσιας πολλαπλότη­τας των φυσικών διεργασιών σε καθαρά γεωμετρικές εικόνες, και η πίστη του ήταν σωστή.Εκείνη την εποχή, η Θεωρητική Φυσική προηγείτο του πειράμα­τος που ήταν σχεδόν εντελώς άγνωστο, σε τέτοιο βαθμό όσο ποτέ άλλοτε, είτε πριν είτε μετά —ας μη μιλήσουμε για τη σημερινή επο­χή, που η Θεωρητική Φυσική ασθμαίνει πίσω από το πείραμα. Όμως παράλληλα, ο Δημόκριτος είχε συνειδητοποιήσει ότι αυτή η γυμνή, λογική εικόνα του Κόσμου, με την οποία είχε αντικαταστή­σει τον πραγματικό Κόσμο του φωτός και των χρωμάτων, των ήχων και της ευωδιάς, της γλυκύτητας, της πικρότητας και της ομορφιάς, στην πραγματικότητα δεν ήταν θεμελιωμένη παρά σε αυτές τις αι­σθητηριακές αντιλήψεις, οι οποίες προφανώς είχαν εξαφανιστεί απ’ αυτόν. Στο Απόσπασμα D125, που αναφέρεται από τον Γαληνό και ανακαλύφθηκε μόλις πριν από πενήντα χρόνια, ο Δημόκριτος εισά­γει τη νόηση (διάνοια) σε έναν ανταγωνισμό με τις αισθήσεις. Λέει η νόηση: “Φαινομενικό είναι το χρώμα, φαινομενική η γλυκύτητα, φαινομενική η πικρότητα, στην πραγματικότητα υπάρχουν μόνο άτομα και κενό”· και οι αισθήσεις απαντούν: “Καημένη νόηση, παίρνεις τα αποδεικτικά στοιχεία σου από εμάς και περιμένεις να μας νικήσεις με αυτά; Η νίκη σου είναι η ήττα σου”. Πράγματι, κα­νείς δε θα μπορούσε να το διατυπώσει πιο σύντομα και σαφέστερα.

Πολυάριθμα άλλα αποσπάσματα αυτού του μεγάλου στοχαστή, θα μπορούσαν κάλλιστα να αποτελέσουν αποσπάσματα από τον Καντ: πως τίποτε δεν γνωρίζουμε όπως αυτό είναι στην πραγματικό­τητα, ότι δεν γνωρίζουμε τίποτε αληθινά, πως η αλήθεια σκεπάζεται από βαθύ σκοτάδι, κ.λπ. Ο γυμνός σκεπτικισμός είναι μια εύκολη και άγονη υπόθεση. Όμως, ο σκεπτικισμός ενός άντρα που πλησία­σε την αλήθεια περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον πριν από αυτόν, και ο οποίος είχε σαφή επίγνωση των στενών ορίων των ίδιων των νοητικών κατασκευών του, είναι μεγαλειώδης και γόνιμος και όχι μόνο δεν μειώνει, αλλά διπλασιάζει την αξία των ανακαλύψεων του.

Permalink Leave a Comment

SCI-LINKS 17/11/2007

November 17, 2007 at 4:17 pm (SCI-LINKS) ()

Research shows the brain’s processing speed is significantly faster than real time


Don’t Forget to Back Up Your Brain


Molecular ‘amplifier’ boosts DNA computing


Is mathematical pattern the theory of everything?


Line Between Quantum And Classical Worlds Is At Scale Of Hydrogen Molecule


From Ants to People, an Instinct to Swarm




New evidence for extragalactic life-forming matter


Permalink Leave a Comment

Οχυρώθηκαν σε σπηλιά και περιμένουν το τέλος του κόσμου

November 16, 2007 at 8:57 pm (ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗΣ) ()


Περιμένοντας το τέλος του κόσμου!
Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2007
Σε σπηλιά ενός λόφου της κεντρικής Pωσίας έχουν οχυρωθεί από τις 7 Nοεμβρίου πάνω από 30 μέλη μίας αίρεσης, περιμένοντας το τέλος του κόσμου. Έχοντας συγκεντρώσει προμήθειες, τα μέλη της αίρεσης, μεταξύ των οποίων 29 ενήλικοι και 4 παιδιά, απειλούν να αυτοκτονήσουν σε περίπτωση που οι Aρχές εισβάλλουν στη σπηλιά. «Aρνούνται να βγουν και απειλούν να ανατιναχθούν. Kανένας δεν θέλει να αναλάβει ευθύνη και να τους προκαλέσει, γιατί υπάρχουν και παιδιά ανάμεσά τους» δήλωσε αξιωματούχος στο γραφείο του τοπικού εισαγγελέα. Σύμφωνα με την αίρεση, η Hμέρα της Kρίσης θα έλθει το Mάιο. Πάντως, ο αρχηγός της ονομάζεται Πιοτρ Kουζνέτσοφ και κρατείται από την Aστυνομία. Πρόκειται για έναν 43χρονο που πάσχει από σχιζοφρένεια και τους τελευταίους μήνες κοιμόταν σε φέρετρο.

Permalink Leave a Comment

«Παιδιά – μάγοι» στην Αφρική

November 16, 2007 at 8:07 pm (ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗΣ) ()


Στην Ανγκόλα μητέρα τύφλωσε την κόρη της, πατέρας πότισε με υγρά μπαταρίας τον γιο του

ΟΥΙΓΚΕ, Ανγκόλα. Ο Ντομίνγκο Πέντρο ήταν 12 ετών όταν, πριν από τρία χρόνια, ο πατέρας του απεβίωσε από άγνωστη αιτία σ’ αυτήν την απομονωμένη επαρχιακή πρωτεύουσα. Το ίδιο απόγευμα, οι συγγενείς του συγκεντρώθηκαν στο σπίτι, τον άρπαξαν, τον έδεσαν χειροπόδαρα και τον κρέμασαν ανάποδα από τα δοκάρια του σπιτιού, ύψους τριών μέτρων, απειλώντας ότι θα κόψουν το σκοινί εάν δεν ομολογούσε ότι δολοφόνησε τον πατέρα του. Φώναζαν δυνατά «καταραμένος, καταραμένος» και τον χτυπούσαν. Επειτα, τον έσυραν στο ποτάμι για να τον πνίξουν, όταν επενέβη ο τοπικός ηγέτης Φεράζ Μπούλιο, ο οποίος δήλωσε: «Eτσι αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι όποιον κατηγορείται για μαγεία. Υπάρχουν πολλά τέτοια φαινόμενα».

Δύο ακραίες περιπτώσεις

Το φαινόμενο των «παιδιών-μαγισσών» στην Ανγκόλα πηγάζει από την παράδοση των ομάδων Μπαντού. Οι Μπαντού υποστηρίζουν ότι οι «μάγισσες» επικοινωνούν με τον κόσμο των νεκρών και «τρώνε» τη ζωή των ζωντανών, φέρνοντας στα θύματά τους κακοτυχία, αρρώστιες και θάνατο, ενώ πιστεύεται ότι προσηλυτίζουν τα παιδιά και τους ζητούν να θυσιάσουν μέλος της οικογενείας τους. Δύο πρόσφατες υποθέσεις έχουν θορυβήσει τις Αρχές στην πρωτεύουσα της Ανγκόλας, Λουάντα. Τον Ιούνιο, μία μητέρα τύφλωσε με χλωρίνη τη δεκατετράχρονη κόρη της για να την απαλλάξει, όπως υποστήριξε, από τα σατανικά οράματα που τη βασάνιζαν. Τον Αύγουστο, ένας πατέρας χορήγησε, με ένεση στο στομάχι, όξινο υγρό μπαταρίας στον γιο του επειδή πίστευε ότι ήταν μάγος. Στην πόλη Μ’ Μπάνζα του γειτονικού Κονγκό, μετά τη βίαιη δολοφονία παιδιού που κατηγορήθηκε για μαγεία, οι Αρχές της πόλης σε συνεργασία με τη φιλανθρωπική οργάνωση «Σώστε τα παιδιά» περιέθαλψαν τα εγκαταλελειμμένα παιδιά της πόλης. Στην Ουίγκε, όμως, απομονωμένη επαρχία στα βόρεια της Ανγκόλας, η κατάσταση είναι διαφορετική. Οι χωρικοί παίρνουν συχνά τον νόμο στα χέρια τους και αρκετά παιδιά έχουν βρει τραγικό θάνατο. Η ιστορία του Αφόνσο Γκαρκ-Μα, 6 ετών, αποκαλύπτει τη δράση των επίδοξων θεραπευτών, που εκμεταλλεύονται τις οικογένειες των θυμάτων. Ο Αφόνσο, μετά τον θάνατο της μητέρας του έμεινε με τη μητριά του, η οποία όμως άρχισε να τον υποπτεύεται για μαγεία. Οι συγγενείς του παιδιού στράφηκαν για βοήθεια στον θεραπευτή της κοινότητας. Ο 30χρονος θεραπευτής Τζο-Κο Γκίνκα παραδέχεται πως έχει την ικανότητα να πολεμήσει το κακό πνεύμα. Η θεία του Αφόνσο πλήρωσε στον Γκίνκα 270 δολ. για τη θεραπεία. Ο Γκίνκα έκανε κάποια τελετουργικά και στη συνέχεια έβαλε μια ουσία στα μάτια του παιδιού που το έκανε να κλάψει από τον πόνο. Ανησυχητική είναι και η δράση των τοπικών εκκλησιών που πραγματοποιούν εξορκισμούς. Αρκετές φορές, όμως, ο εξορκισμός, η εξομολόγηση ή η προσευχή δεν είναι αρκετά για να σβήσουν το στίγμα της μαγείας. Ακόμα και οι αστυνομικές αρχές υποπτεύονται αυτά τα παιδιά και αρνούνται να πάρουν μέτρα ενάντια στην παιδική βία.

Permalink Leave a Comment

Ο όμορφος κόσμος της Μεταφυσικής

November 16, 2007 at 8:05 pm (ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗΣ) ()

Permalink Leave a Comment

Next page »