32o Απόσπασμα: Επίκουρος – Η μεταβολή είναι μετάθεση ατόμων, το μη-ον δεν υπάρχει

November 3, 2007 at 4:35 pm (Uncategorized) ()

KEIMENO (ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΗΡΟΔΟΤΟΝ 54-55):

Και μην και τάς άτόμους νομιστέον μηδεμίαν ποιότητα των φαινομένων προσφέρεσθαι πλην σχήματος και βάρους και μεγέθους και όσα εξ ανάγκης σχήματος συμφυή εστί. ποιότης γαρ πασά μεταβάλλει. αι δε άτομοι ουδέν μεταβάλλουσιν, επειδή περ δει τι ύπομένειν εν ταις διαλύσεσι των συγκρίσεων στερεόν και αδιάλυτον, ο τάς μεταβολάς ουκ εις το μη ον ποιησεται ούδ’ εκ του μη οντος, άλλα κατά μεταθέσεις εν πολλοίς, τινών δε και προσόδους και αφόδους. όθεν άναγκαΐον τά [μη] μετα­τιθέμενα άφθαρτα είναι και την του μεταβάλλοντος φυσιν ουκ έχοντα, όγκους δε και σχηματισμούς ιδίους. ταύτα γαρ και αναγκαίον υπομένειν. και γάρ εν τοις παρ’ ημίν μετασχηματιζομένοις κατά την περιαίρεσιν το σχήμα ενυπάρχον λαμβάνεται, αι δε ποιότητες ουκ ενυπάρχουσαι εν τω μεταβάλλοντι, ωσπερ εκείνο καταλείπεται, αλλ’ εξ όλου του σώματος απολλύμεναι. ικανά ούν τά υπολειπόμενα ταύτα τάς των συγκρίσεων   διαφοράς ποιείν, επειδή περ υπολείπεσθαί γε τινα αναγκαίον και < μη >  εις το μη ον φθείρεσθαι. 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:

Και κυρίως πρέπει, να θεωρούμε ότι τα άτομα από όλες τις ιδιότητες που παρουσιάζονται στον εξωτερικό κόσμο έχουν μόνο το σχήμα, το βάρος, το μέγεθος και όσα είναι αξεχώριστα από το σχήμα. Γιατί πραγματικά κάθε ιδιό­τητα αλλάζει, ενώ τα άτομα δεν αλλάζουν διόλου αφού πρέπει σε κάθε διάλυση του σύνθετου να μένει κάτι στε­ρεό και αδιάλυτο, κάτι που να κάνει τις αλλαγές με απλή μετάθεση των ατόμων, ώστε οι αλλαγές να μην καταλή­γουν στο μη ον, ούτε και να γίνονται από το μη ον. Επο­μένως πρέπει να δεχτούμε ότι εκείνο που αλλάζει θέση είναι άφθαρτο και ότι έχει τη φύση αυτού που μεταβάλλε­ται, αλλά είναι προικισμένο με δική του μάζα και διαμόρ­φωση. Γιατί αυτά (μάζα-σχήμα) πρέπει να παραμένουν, να έχουν σταθερή υπόσταση. Γιατί βέβαια και στην πρα­κτική μας ζωή, όταν βλέπουμε μορφικές μεταβολές, σύμ­φωνα με την άποψη που γίνεται παραδεκτή, πάντοτε πα­ραδεχόμαστε το σχήμα σαν ενύπαρκτο όχι όμως και τις ιδιότητες σαν ενύπαρκτες στο αντικείμενο που μεταβάλλε­ται, αλλά ότι χάνονται από όλο το σώμα. Έτσι λοιπόν αυτά που  απομένουν  είναι  επαρκή  για  να  δημιουργήσουν  τις διαφορές των συνθέτων σωμάτων, αφού είναι ανάγκη να παραμείνει κάτι και να μην καταστρέφονται στο μη oν.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: