Αριστοτέλους “Μετά τα φυσικά” – 16

November 13, 2007 at 7:37 pm (ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗΣ) ()

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟ Γ’ ΣΥΝΕΧΕΙΑ:

Υπάρχουν όμως μερικοί, τόσο ανάμεσα σε αυτούς που έχουν αυτές τις πεποιθήσεις, όσο και ανάμεσα σε αυτούς που υποστηρίζουν τις απόψεις αυτές μονάχα στα λόγια, που διατυπώνουν απορίες και ρωτούν ποιος είναι αυτός που θα κρίνει τον υγιή και γενικά ποιος είναι αυτός που για κάθε πράγμα θα κρίνει σωστά. Αυτές όμως οι απορίες είναι παρόμοιες με το να αναρωτιόμαστε αν τώρα δα κοιμόμαστε ή είμαστε ξύπνιοι. Και όλες αυτές οι ερωτήσεις έχουν το ίδιο νόημα. Αυτοί οι άνθρωποι απαιτούν πράγματι για κάθε τι ένα λόγο, επειδή αναζητούν μια αρχή και προσπαθούν να την εξασφαλίσουν με την αποδεικτική διαδικασία, όταν είναι προφανές από τις πράξεις τους ότι δεν είναι πεπεισμένοι.

Η έρευνα και η αποδεικτική διαδικασία είναι για τον Αριστοτέλη ζήτημα σαν το να αναρωτιόμαστε αν αυτή τη στιγμή κοιμόμαστε ή είμαστε ξύπνιοι.

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟ Γ’ ΣΥΝΕΧΕΙΑ:

Αλλά το λάθος τους είναι αυτό που αναφέραμε- αναζητούν ένα λόγο για πράγματα όπου δεν μπορεί να υπάρξει λόγος, διότι η αρχή της απόδειξης δεν είναι απόδειξη. Αυτοί λοιπόν εύκολα θα μπορούσαν να πεισθούν για τούτο, καθότι δεν είναι δύσκολο να το συλλάβει κανείς. Εκείνοι όμως που αναζητούν το αναγκαστικό μονάχα στην επιχειρηματολογία, αναζητούν κάτι αδύνατον, διότι απαιτούν να τους επιτραπεί να αντιφάσκουν με τον εαυτό τους, μια απαίτηση που είναι ευθύς εξ αρχής αντιφατική. Αν όμως δεν είναι όλα τα πράγματα σχετικά, αλλά μερικά είναι αυθύπαρκτα, τότε κάθε εντύπωση δεν θα είναι αληθής, διότι η εντύπωση είναι εντύπωση κάποιου πράγματος. Έτσι, αυτός που ισχυρίζεται ότι όλες οι εντυπώσεις είναι αληθείς, καθιστά όλα τα όντα σχετικά.

Προσέξτε την φράση:
Έτσι, αυτός που ισχυρίζεται ότι όλες οι εντυπώσεις είναι αληθείς, καθιστά όλα τα όντα σχετικά
Ενώ πριν λέει: Αν όμως δεν είναι όλα τα πράγματα σχετικά, αλλά μερικά είναι αυθύπαρκτα, τότε κάθε εντύπωση δεν θα είναι αληθής
Δεν διευκρίνιζει πουθενά για τί πράγματα και για τι όντα “μιλάει”, προφανώς στον ιδεαλισμό όλα είναι “πράγματα” και ο Ήλιος και το Δίκαιον και η ψυχή και ο καθιστός Σωκράτης.
Συγκρίνετε τον χυδαίο χοντροκομμένο ιδεαλισμό με τον λεπτοδουλεμένο ατομισμό. Συγκρίνετε τα “πράγματα” του Αριστοτέλη με τα “Συστήματα” του Δημόκριτου και βγάλτε συμπέρασμα.

ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΒΙΒΛΙΟ Γ’ ΣΥΝΕΧΕΙΑ:

Συνεπώς, αυτοί που αναζητούν το ακαταμάχητο επιχείρημα και ταυτόχρονα διεκδικούν το δικαίωμα να υποστηρίζουν τις απόψεις τους πρέπει να προσέχουν και να μην λένε ότι η εντύπωση υπάρχει, αλλά ότι υπάρχει γι’ αυτόν στον οποίο εμφανίζεται, όποτε εμφανίζεται, σε όποια αίσθηση εμφανίζεται και όπως εμφανίζεται. Αν, λοιπόν, υποστηρίζουν τις απόψεις τους, αλλά όχι με αυτό τον τρόπο, τότε γρήγορα θα τους συμβεί να λένε αντιφατικά μεταξύ τους πράγματα. Διότι μπορεί το ίδιο πράγμα να φαίνεται μεν μέλι στην όραση, στη γεύση όμως όχι, και στα μάτια, που είναι δύο, ένα πράγμα να μην φαίνεται στο καθένα το ίδιο, αν διαφέρουν ως προς τον βαθμό οράσεως. Διότι μπορεί το ίδιο πράγμα να φαίνεται μεν μέλι στην όραση, στη γεύση όμως όχι, και στα μάτια, που είναι δύο, ένα πράγμα να μην φαίνεται στο καθένα το ίδιο, αν διαφέρουν ως προς τον βαθμό οράσεως. Σε αυτούς, λοιπόν, οι οποίοι, για τους λόγους που αναφέρθηκαν παλιότερα, ισχυρίζονται ότι η εντύπωση είναι αληθινή και κατά συνέπεια ότι όλα είναι εξίσου ψευδή και αληθή, επειδή ούτε σε όλους φαίνονται τα ίδια ούτε στον ίδιο άνθρωπο φαίνονται πάντα τα ίδια, αλλά πολλές φορές κατά τον ίδιο χρόνο προκαλούν ενάντιες εντυπώσεις (η αφή λέει πως υπάρχουν δύο, όταν τα δάχτυλα είναι σταυρωμένα , η όραση πάλι ένα —σε αυτούς πρέπει να πούμε «ναι, αλλά όχι για την ίδια αίσθηση και ως προς το ίδιο μέρος και με τον ίδιο τρόπο και κατά τον ίδιο χρόνο», ώστε αυτό που φαίνεται να μπορεί να είναι αληθές. Ίσως όμως για τον λόγο αυτό, εκείνοι, που εκφράζουν ένα τέτοιο επιχείρημα όχι επειδή απορούν πραγματικά αλλά επειδή μιλούν έτσι για χάρη του λόγου, είναι αναγκασμένοι να πουν ότι δεν είναι αληθινό αυτό, αλλά είναι αληθινό για τον τάδε. Κατά συνέπεια, όπως ειπώθηκε προηγουμένως, είναι αναγκασμένοι να κάνουν τα πάντα σχετικά και ως προς τη γνώμη και ως προς την αίσθηση, και έτσι τίποτα δεν μπορεί να έχει γίνει ή να υπάρξει, αν δεν υπάρχει κάποιος να σχηματίσει από πριν γνώμη γι’ αυτό. Αν, όμως, μπορεί να έχει γίνει ή να υπάρξει, τότε προφανώς όλα τα πράγματα δεν θα είναι σχετικά προς τη γνώμη. Ακόμα, αν ένα πράγμα είναι ένα, είναι ένα σε σχέση με ένα πράγμα ή με ένα ορισμένο αριθμό πραγμάτων. Αν, πάλι, το ίδιο πράγμα είναι και μισό και ίσο, το ίσο δεν μπορεί να είναι ίσο με το διπλάσιο του οποίου το μισό είναι μισό. Αν, λοιπόν, σε σχέση προς αυτό που σχηματίζει γνώμη, ο άνθρωπος και αυτό για το οποίο σχηματίζεται γνώμη είναι το ίδιο, τότε ο άνθρωπος δεν θα είναι αυτό το οποίο σχηματίζει γνώμη, αλλά αυτό για το οποίο σχηματίζεται γνώμη. Αν, πάλι, κάθε πράγμα είναι σχετικό προς αυτό που σχηματίζει γνώμη, τότε αυτό που σχηματίζει γνώμη θα είναι, σχετικό προς άπειρα, διαφορετικά ως προς το είδος πράγματα.

εδώ κάπως σοβαρεύει ο Αριστοτέλης και βάζει λίγα μαθηματικά βουντού για να στηρίξει το αστήρικτο:
πρόταση 1η:
έτσι τίποτα δεν μπορεί να έχει γίνει ή να υπάρξει, αν δεν υπάρχει κάποιος να σχηματίσει από πριν γνώμη γι’ αυτό.
κάτι θέλει να πει μέσα στην γενικότητα του αλλά ας συνεχίσουμε:
πρόταση 2η:
Αν, όμως, μπορεί να έχει γίνει ή να υπάρξει, τότε προφανώς όλα τα πράγματα δεν θα είναι σχετικά προς τη γνώμη
Λογικό, αν το σύμπαν υπήρχε πριν γεννηθούμε ή αν υπάρχει αντικειμενική πραγματικότητα (μη γελάτε, μερικοί εδώ μέσα πιστεύουν ότι το σύμπαν δεν υπήρχε πριν γεννηθούν και άλλοι ότι δεν υπάρχει αντικειμενική πραγματικότητα), τότε όλα τα πράγματα δεν θα είναι σχετικά προς τη γνώμη. ΛΟΓΙΚΟΤΑΤΟ, προφανώς κλεμμένο από κάποιο υλομονιστή αφού στην αρχή της παραγράφου υπάρχει το είναι αναγκασμένοι να κάνουν τα πάντα σχετικά και ως προς τη γνώμη και ως προς την αίσθηση, που αναφέρετε στους φυσικούς φιλοσόφους.
πρόταση 3η:
αν ένα πράγμα είναι ένα, είναι ένα σε σχέση με ένα πράγμα ή με ένα ορισμένο αριθμό πραγμάτων
λογικό μέσα στην γενικότητα του
πρόταση 4η:

Παράθεση:
Αν, πάλι, το ίδιο πράγμα είναι και μισό και ίσο, το ίσο δεν μπορεί να είναι ίσο με το διπλάσιο του οποίου το μισό είναι μισό.


ζαλιστήκατε; Very Happy Αυτό θέλει και ο Αριστοτέλης!
πρόταση 5η:
Αν, λοιπόν, σε σχέση προς αυτό που σχηματίζει γνώμη, ο άνθρωπος και αυτό για το οποίο σχηματίζεται γνώμη είναι το ίδιο, τότε ο άνθρωπος δεν θα είναι αυτό το οποίο σχηματίζει γνώμη, αλλά αυτό για το οποίο σχηματίζεται γνώμη
Χα χα, τι λέει ο Αριστοτέλης: δεν μπορείς να είσαι παρατηρών και παρατηρούμενο. Δεν μπορείς να λες ότι το Όν είναι υλικό γιατί και εσύ σαν μέρος του ΟΝΤΟΣ θα πρέπει να εισαι υλικός, π.χ αν βρεις άνθρακα στην σάρκα σου τότε αυτός θα πρέπει να έχει σχηματιστεί σε κάποια άστρα.
Θα πρέπει να είσαι από το ίδιο υλικό με το Σύμπαν. Τότε όμως πάνε περίπατο η Μεταφυσική, αγγελάκια και διαολάκια και κόσμος ιδεών.
πρόταση 6η:

Παράθεση:
Αν, πάλι, κάθε πράγμα είναι σχετικό προς αυτό που σχηματίζει γνώμη, τότε αυτό που σχηματίζει γνώμη θα είναι, σχετικό προς άπειρα, διαφορετικά ως προς το είδος πράγματα


Τι να πεις εδώ για επίπεδα οργάνωσης της ύλης, για ανθρωπικές αρχές και για ενότητα αντιθέτων. Το λογικό σχήμα “Αν αυτό τότε αυτό” έτσι αυθαίρετα και χυδαία είναι χαρακτηριστικό του ιδεαλισμού και της μεταφυσικής.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: