42ο Απόσπασμα: Ιάμβλιχος – Σχέση μαθητείας Πυθαγόρα-Λεύκιππου

December 19, 2007 at 9:15 pm (Αποσπάσματα Προσωκρατικών) ()

ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ “ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΙΚΟΥ ΒΙΟΥ”, 104

ΚΕΙΜΕΝΟ:και γάρ οι εκ του διδασκαλίου τούτου, μάλιστα δε οι παλαιότατοι και αυτω συγχρονίσαντες και μαθητεύσαντες τω Πυθαγόρα πρεσβύτη νέοι, Φιλόλαος τε και Εύρυτος και Χαρώνδας και Ζάλευκος και Βρύσων, Αρχύτας τε ο πρεσβύτερος και Άρισταίος και Λύσις και Εμπεδοκλής και Ζάμολξις και Έπιμενίδης και Μίλων, Λεύκιππος τε και Άλκμαίων και Ίππασος και Θυμαρίδας και οι κατ’ αυτούς άπαντες, πλήθος ελλογίμων και υπερφυών ανδρών, τας τε διαλέξεις και τας προς αλλήλους ομιλίας και τους υπομνηματισμούς τε και υποσημειώσεις αυτά ήδη τα συγγράμματα και εκδόσεις πάσας, ων τα πλείονα μέχρι και των ημετέρων χρόνων διασώζεται, ου τη κοινή και δημώδει και δή και τοις άλλοις άπασιν είωθυία λέξει συνετά εποιούντο εξ επιδρομής τοις ακούουσι, πειρώμενοι εύπαρακολούθητα τά φραζόμενα υπ’ αυτών τίθεσθαι, άλλα κατά την νενομοθετημένην αυτοίς υπό Πυθαγόρου εχεμυθίαν θείων μυστηρίων και προς τους ατελέστους απορρήτων τρόπων ήπτοντο και διά συμβόλων επέσκεπον τας προς αλλήλους διαλέξεις ή συγγραφάς.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:Διότι οι προερχόμενοι από το διδασκαλείο αυτό, και μάλιστα οι πιο παλιοί, και οι σύγχρονοι με τον Πυθαγόρα, και οι νέοι που μαθήτευσαν στον γέροντα Πυθαγόρα, ο Φιλόλαος, ο Εύρυτος, ο Χαρώνδας, ο Ζάλευκος, ο Βρύσων, ο Αρχύτας ο πρεσβύτερος, ο Αρισταίος, ο Λύσις, ο Εμπεδοκλής, ο Ζάμολξις, ο Επιμενίδης, ο Μίλων, ο Λεύκιππος, ο Αλκμέων, ο Ιππασος, ο Θυμαρίδης, και όλοι οι άλλοι που ήταν σαν αυτούς, πλήθος λογίων και με­γαλοφυών ανδρών, τις διαλέξεις, τις συνομιλίες που είχαν μεταξύ τους, τους υπομνηματισμούς, τις υποσημειώσεις και αυτά ακόμη τα συγγράμματα και όλες τις εκδόσεις, από τις οποίες σώζονται τα περισσότερα μέχρι τις μέρες μας, δεν τα έκαναν στην κοινή και στη δημώδη και μάλιστα στη συνηθι­σμένη σε όλους τους άλλους γλώσσα, για να μην είναι ευνό­ητα από τον κάθε περαστικό που ήθελε να ακούσει, και διότι δεν ήθελαν να καταστήσουν τα όσα έλεγαν εύκολα προς πα­ρακολούθηση. Και μάλιστα, σύμφωνα με το νόμο της εχεμύ­θειας των θείων μυστηρίων που θεσπίστηκε για αυτούς από τον Πυθαγόρα, χρησιμοποιούσαν τρόπους απόρρητους και προς τους αμύητους, και προστάτευαν μέσω “συμβόλων” τις μεταξύ τους διαλέξεις και τις συγγραφές.

* Σχόλιο: Λαμβάνοντας υπόψην ότι ο Ιάμβλιχος έζησε από το 245 μ.Χ εώς περίπου το 326 μ.Χ, την εποχή δηλαδή που ο Χριστιανισμός αναπτυσόνταν στον δυσώδη μεταφυσικό βάλτο της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας, και θεωρώντας ότι ισχύει αυτό που λέει :

όλοι οι άλλοι που ήταν σαν αυτούς, πλήθος λογίων και με­γαλοφυών ανδρών, τις διαλέξεις, τις συνομιλίες που είχαν μεταξύ τους, τους υπομνηματισμούς, τις υποσημειώσεις και αυτά ακόμη τα συγγράμματα και όλες τις εκδόσεις, από τις οποίες σώζονται τα περισσότερα μέχρι τις μέρες μας

Ότι δηλαδή μέχρι το 320 μ.Χ υπήρχαν ακόμα τα όχι μόνο τα έργα αλλά ακόμα και οι υποσημείωσεις των έργων του Λεύκιππου και του Εμπεδοκλή, μπορούμε να καταλάβουμε ποιά καλά παιδιά ήταν υπεύθυνα για την καταστροφή των έργων αυτών στην συνέχεια της Ιστορίας.

Τέλος η γραμμή μαθητείας που συνδέει τον Λεύκιππο με τον Πυθαγόρα είναι μια ακόμα ένδειξη της στέρεας μαθηματικής βάσης της ατομικής θεωρίας.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: