54ο Απόσπ: Ο Εμπεδοκλής συντρίβει το μη-Ον.

March 23, 2008 at 10:32 am (Αποσπάσματα Προσωκρατικών) ()

Τα αποφασιστικά βήματα στην σύλληψη του Κενού ως Όντος έγιναν ήδη από τους πρώτους προσωκρατικούς Εμπεδοκλή, Ηράκλειτο και Παρμενίδη. Το μη-Ον δεν υπάρχει, το μαθηματικό “Μηδέν” δεν είναι υπαρκτό. Ότι υπάρχει είναι Ον. Δηλαδή Ύλη. Ιδέες που καθόλου δεν θα αρέσουν σε όσους πιστεύουν ακόμα σαχλμάρες για ψωμιά και ψάρια που πολλαπλασιάζονται μαγικά και άλλα κόλπα των φακίριδων μαραγκών και ψαράδων.

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ, Προς Κωλώτην σ.113C

ΚΕΙΜΕΝΟ:

εμοί μέντοι δοκεί μη τούτο κινείν το εκφορικόν ο Εμπεδοκλής,αλλ’ ως πρότερον είρηται, πραγματικούς διαφέρεσθαι περί της εξ ουκ όντων γενέσεως, ην φύσιν τινές καλούσι [Β 8, 1] δηλοί δε μάλιστα δια τούτων των επών:

νήπιοι, ου γαρ σφιν δολιχόφρονές είσι μέριμναι

οί δη γίγνεσθαι πάρος ουχ έον έλπίζουσιν

ή τι καταθνήσκειν και εξόλλυσθαι απάντη.

ταύτα γαρ τα επη μέγα βοώντος έστι τοις ώτα εχουσιν, ως ουκ αναιρεί γένεσιν άλλα την εκ μη όντος, ούδε φθοράν άλλα την απάντη, τουτέστι την εις το μη ον απολλύουσαν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:

Εγώ τουλάχιστον πιστεύω ότι ό Εμπεδοκλής δεν ανακινεί θέμα εκφοράς των φιλοσοφικών όρων, αλλά, όπως είπαμε και προηγουμένως, εκφράζει τη ριζική αντίθεση του με τη θεωρία της γένεσης από τα μη όντα, την όποια ορισμένοι αποκαλούν φύση. Αυτή τη θέση την εκφράζει κυρίως με τους εξής στίχους:

Οι ανόητοι! οι σκέψεις τους δεν έχουν βάθος. Αυτοί πιστεύουν ότι μπορεί να γίνει κάτι πού δεν υπήρχε πριν, ή κάτι να πεθάνει και να εξαφανισθεί για πάντα.

Αυτά είναι τα λόγια ανθρώπου πού φωνάζει δυνατά σ’ όσους έχουν αυτιά, όχι δεν αρνείται τη γένεση παρά μόνον τη γένεση από το μη όν, ούτε τη φθορά, αλλά μόνον την ολοκληρωτική φθορά, αυτή δηλ. πού καταλήγει στην ανυπαρξία.

ΨΕΥΔΟ-ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, Περί Μέλισσου, Ξενοφάνους και Γοργιον 2, 6 σ. 975b 1 [30 Α 5]. Πβ. 1. 2 ΦΙΛΩΝ, Περί αφθαρσίας κόσμου 2, σ. 3, 5 εκδ= Cumont:

ΚΕΙΜΕΝΟ:

ώσπερ γαρ εκ του μη όντος ουδέν γίνεται, ούδ’ εις το μη ον φθείρεται τι, “εκ… άπυστον”.

εκ τε γαρ ουδάμ’ εόντος αμήχανόν έστι γενέσθαι και τ’ έον έξαπολέσθαι ανήνυστον και άπυστον αιεί γαρ τη γ’ εσται, όπη κε τις αιέν ερείδη.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:

Γιατί, όπως δεν γίνεται τίποτα από το μη ον, έτσι και τίποτα δεν φθείρεται καταλήγοντας στο μη ον: “εκ… άπυστον”:

Γιατί, απ’ αυτό που καθόλου δεν υπάρχει, είναι αδύνατο να γεννηθεί κάτι, καθώς κι αυτό πού υπάρχει είναι ανέφικτο κι ανήκουστο να χαθεί οριστικά. γιατί θα βρίσκεται πάντοτε εκεί, όπου κάποιος κάθε φορά το θέτει.

1 Comment

  1. ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΜΠΑΛΟΓΛΟΥ said,

    ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!!!!!
    ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: