“Η θρησκεία δύναμη αλλαγής;” (εδώ γελάνε)

April 4, 2008 at 7:39 pm (ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗΣ) ()

* αφού ζήτησαν συγγνώμη από τον Γαλιλαίο άρχισαν να ασχολούνται με καθημερινά προβλήματα. Αφού ξέσκισαν τον κόσμο επί χιλιάδες χρόνια “ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ”, τώρα τα βάζουν με την εξουσία και το χρηματιστήριο.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_04/04/2008_265120

The Guardian

Η Βρετανία έδειξε σε όλο τον κόσμο τα δύο, πολύ διαφορετικά πρόσωπα της θρησκείας την περασμένη εβδομάδα. Στο Καντέρμπουρι, ο γνωστός για τον αντιπολεμικό του αγώνα και για τις χολερικές επιθέσεις που έχει δεχθεί, αρχιεπίσκοπος Ρόουαν Γουίλιαμς χρησιμοποίησε το πασχαλιάτικο κήρυγμα για να εξαπολύσει δριμεία επίθεση εναντίον του καταναλωτικού ατομικισμού και της «απληστίας των κοινωνιών που θεωρούν ότι θα υπάρχουν πάντα αρκετοί πόροι για ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις τους – αρκετό πετρέλαιο, αρκετή γη, αρκετή ισχύ». Σχεδόν ταυτόχρονα, στο Εδιμβούργο, ο συντηρητικός καρδινάλιος Κιθ Ο’ Μπράιαν, ηγέτης των Σκώτων Καθολικών, κατήγγειλε τη βρετανική κυβέρνηση για «τερατώδη επίθεση στα ανθρώπινα δικαιώματα» μέσω της «σατανικής» υιοθέτησης «πειραμάτων τύπου Φρανκενστάιν» με βλαστοκύτταρα. Το μήνυμα ήταν σαφές: Για τη δική του πτέρυγα της Εκκλησίας, η αστυνόμευση της σεξουαλικότητας και της αναπαραγωγής έχει απόλυτη προτεραιότητα απέναντι στα βάσανα και τη λύτρωση του ανθρώπου. Για τους μαχητικούς υπερασπιστές του κοσμικού χαρακτήρα της κοινωνίας μας, οι φωνές των οποίων ακούγονται ισχυρότερες τα τελευταία χρόνια, το μόνο πρόσωπο της θρησκείας που μετράει είναι εκείνο του Ο’ Μπράιαν. Διανύουμε μια δεκαετία οργής των φιλελευθέρων εναντίον της θρησκείας. Αυτό αντανακλά η μεγάλη επιτυχία βιβλίων όπως «Η Περί Θεού Αυταπάτη» του Ρίτσαρντ Ντόκινς και «Ο Θεός δεν Είναι Μεγάλος» του Κρίστοφερ Χίτσενς. Στα μάτια των αδιάλλακτα κοσμικών η θρησκεία είναι απλώς μια διακωμώδηση της λογικής, η διεστραμμένη πίστη σε μια υπερφυσική ύπαρξη, που αρνείται να πεθάνει και επιτίθεται στο πνεύμα του Διαφωτισμού. Με τα λόγια του συγγραφέα Μάρτιν Εϊμις: «Η αντίθεση στη θρησκεία έχει την πνευματική και ηθική υπεροχή». Οσοι συμμερίζονται αυτή την άποψη χάνουν εντελώς από το οπτικό τους πεδίο το κοινωνικό περιεχόμενο της επιστροφής των θρησκειών, την οποία βιάζονται τόσο πολύ να εξορκίσουν. Υπό το κράτος πανικού για την άνοδο του ριζοσπαστικού Ισλάμ και για την ανοιχτή υπεράσπιση της θρησκευτικής ταυτότητας μεταναστευτικών κοινοτήτων στην κοσμική Ευρώπη, οι Σταυροφόροι εναντίον της θρησκείας χρησιμοποιούν σε αυξανόμενη κλίμακα την αθεΐα ως σημαία για την υπεράσπιση του φιλελεύθερου, παγκόσμιου καπιταλισμού και των πολέμων που εξαπολύθηκαν από το 2001 για την επιβεβαίωση της κυριαρχίας του. Την ίδια στιγμή, αδυνατούν να αναγνωρίσουν τους λόγους που ωθούν τους ανθρώπους να αναζητούν πνευματικό νόημα ζωής σε ένα καταστροφικό οικονομικό περιβάλλον, όπου οι κοινωνικές εναλλακτικές λύσεις εμφανίζονται νεκρές και ο καταναλωτικός ναρκισσισμός έχει ανακηρυχθεί βασιλεύς των πάντων. Ιστορικά, ήταν βέβαια η Αριστερά και όχι η Δεξιά που έδειξε τη μεγαλύτερη εχθρότητα απέναντι στη θρησκεία. Από την τσαρική Ρωσία μέχρι το Θιβέτ, η οργανωμένη θρησκεία τάχθηκε στο πλευρό της άρχουσας τάξης, κηρύσσοντας τον σεβασμό στο κοινωνικό στάτους κβο και παραπέμποντας στη μέλλουσα ζωή την ελπίδα της δικαιοσύνης. Καθώς όμως η θρησκεία εξασθένησε στην Ευρώπη και αλλού, ενώ ο καπιταλισμός διέβρωσε τους δεσμούς μεταξύ των θρησκευτικών θεσμών και της άρχουσας ελίτ, η σχέση μεταξύ θρησκείας και εξουσίας έγινε λιγότερο σαφής. Σήμερα, η θρησκεία δεν μπορεί παρά να έρχεται σε σύγκρουση με τη δίχως φραγμούς εξουσία του χρήματος – έναν καπιταλισμό, που επιδιώκει να κυριαρχήσει ακριβώς στο κοινωνικό και προσωπικό πεδίο που θεωρούσε δικό της η θρησκεία. (για όσους δεν κατάλαβαν, για τα μπικικίνια γίνονται όλα). Σ’ αυτό το πλαίσιο, ενισχύεται η πιο ριζοσπαστική πτέρυγα της θρησκείας – κάτι που ωθεί τον Τσάβες να χαρακτηρίσει τον Χριστό τον πρώτο σοσιαλιστή και τους αριστερούς διαδηλωτές στο Καράκας να προβάλλουν εικόνες του Ιησού σε στυλ Τσε Γκεβάρα. H θρησκεία μπορεί να παίξει προοδευτικό ή αντιδραστικό ρόλο. Η πάλη σήμερα διεξάγεται στο εσωτερικό της, όχι εναντίον της. Στο μέλλον, μπορεί να εξελιχθεί σε σύμμαχο της ριζοσπαστικής αλλαγής.

1 Comment

  1. alexandros said,

    “H θρησκεία μπορεί να παίξει προοδευτικό ή αντιδραστικό ρόλο. Η πάλη σήμερα διεξάγεται στο εσωτερικό της, όχι εναντίον της. Στο μέλλον, μπορεί να εξελιχθεί σε σύμμαχο της ριζοσπαστικής αλλαγής”

    Το απόλυτο οξύμωρο σχήμα. Θρησκεία και πρόοδος , Θρησκεία και ριζοσπαστική αλλάγη. Τι παίρνουν και δεν μας δίνουν; Επειδή λοιπόν ο τρισκατάρατος καπιταλισμός φταίει για όλα τα δεινά (ενώ πρώτα όλα ήταν υπέροχα…) να αποτελέσει η Θρησκεία δύναμη αλλάγής. Χίλιες φορές άκρατο καπιταλισμο!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: