παπαΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ κατά επικούρειων για αθεϊα

September 14, 2008 at 3:32 pm (Αποσπάσματα Προσωκρατικών)

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ, «ΠΡΟΣ ΚΩΛΩΤΗΝ», 23, εκδ. ΚΑΚΤΟΣ τόμος 29

ΚΕΙΜΕΝΟ:

Ουκ άνθρωπον, ω Κωλώτα, μή λέγειν αγαθόν ουδ’ ιππείς μύριους δεινόν έστιν, αλλά τον θεόν μη λέγειν θεόν μηδέ νομίζειν, ο πράττετε υμείς μήτε Δια γενέθλιον μήτε Δήμητραν θεσμοφόρον είναι μήτε Ποσει­δώνα φυτάλμιον ομολογείν εθέλοντες. ούτος ο χωρισμός των ονομάτων πονηρός έστι και τον βίον εμπίπλησιν ολιγωρίας άθεου και θρασύτητος, όταν τάς συνεζευγμένας τοις θεοίς προσηγορίας αποσπώντες συναναιρήτε θυσίας μυστήρια πομπάς εορτάς. τίνι γαρ προτέλεια θύσομεν, τίνι σωτήρια; πως δε φωσφόρεια, βακχεία, προτέλεια γάμων άξομεν, μη απολιπόντες μηδέ βακχεία και φωσφόρους και προηροσίους και σωτήρας;

Ταύτα γάρ άπτεται, των κυριωτάτων και μεγίστων εν πράγμασιν έχοντα την απάτην, ου περί φωνάς τινας ουδέ λεκτών σύνταξιν ούδ’ ονομάτων συνήθειαν. ως ει γε και ταύτα τον βίον ανατρέπει, τίνες μάλλον υμών πλημμελούσι περί την διάλεκτον, οι το των λεκτών γένος ουσίαν τω λόγω παρέχον άρδην αναιρείτε, τας φωνάς και τα τυγχάνοντα μόνον απολιπόντες, τα δε μεταξύ σημαινόμενα πράγμα­τα, δι’ ων γίνονται μαθήσεις διδασκαλίαι προλήψεις νοήσεις ορμαί συγκαταθέσεις, το παράπαν ουδ’ είναι λέγοντες;

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:

Ποιος όμως άνθρωπος έζησε χειρότερα εξ αιτίας αυτών; Ποιος άκουσε το επιχείρημα και δεν κατάλαβε ότι είναι α­ντίδραση ανθρώπου που παίζει με τον τρόπο του μορφωμέ­νου ή που προτείνει τη διαλεκτική αυτή άσκηση σε άλλους; Το φοβερό δεν είναι, Κωλώτη, να μη λες τον άνθρωπο αγαθό και τους ιππείς δέκα χιλιάδες, αλλά να μη λες τον θεό θεό ούτε να τον πιστεύεις, πράγμα που κάνετε εσείς, μη θέλο­ντας να παραδεχτείτε ότι ο Ζευς είναι γενέθλιος, η Δήμητρα θεσμοφόρος και ο Ποσειδών φυτάλμιος.

Τούτος ο χωρι­σμός των λέξεων είναι εκ του πονηρού και γεμίζει τη ζωή με αθεΐα, αδιαφορία και θρασύτητα, όταν, αφαιρώντας τις προσηγορίες που έχουν συνδεθεί με τους θεούς, εξαφανίζετε ταυτόχρονα θυσίες, μυστήρια, πομπές και γιορτές.

Σε ποιον θα προσφέρουμε θυσίες πριν το όργωμα, σε ποιον θυσίες για τη σωτηρία;

Πώς θα τελέσουμε φωσφόρεια, βακχεία, προ­γαμιαίες θυσίες, αν δεν έχουμε αφήσει θεούς της βακχείας, θεούς που φέρνουν το φως, προστάτες του οργώματος και σωτήρες;

Τούτες οι απόψεις αγγίζουν τα πιο βασικά και σπουδαία θέματα και εξαπατούν ως προς την πραγματικότητα και όχι σε σχέση με ορισμένες λέξεις, τη σύνταξη των λεκτών ή την κοινή σημασία των όρων. Στ’ αλήθεια, αν τούτα ανατρέπουν τη ζωή, ποιοι κάνουν σφάλματα ως προς τη γλώσσα περισσότερο από εσάς, οι οποίοι αναιρείτε πλή­ρως το γένος των λεκτών, που παρέχει την ουσία στον λόγο, αφήνοντας μόνο λέξεις και γεγονότα, ενώ για τα ενδιάμεσα, τα σημαινόμενα πράγματα, με τη βοήθεια των οποίων γίνεται η μάθηση, η διδασκαλία, με τη βοήθεια των οποίων προκύπτουν προαντιλήψεις, νοήσεις, ορμές, συγκαταθέ­σεις, λέτε πως ούτε καν υπάρχουν;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: