ΣΤΩΙΚΕΣ ΜΠΟΥΚΙΤΣΕΣ ΙΙ

February 28, 2009 at 8:37 pm (Αποσπάσματα Προσωκρατικών) (, )

ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗ Β΄, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΖΗΤΡΟΣ

Αν, στη θέα των εξωτερικών πραγμάτων μένεις με το στόμα ανοικτό, αναγκαστικά θα κυλιέσαι πάνω κάτω, σύμφωνα με το θέλημα του κυρίου. Ποιος είναι αυτός, λοιπόν, ο κύριος; Αυτός που εξουσιάζει τα πράγματα που επιδιώκεις με ζήλο, ή που αποστρέφεσαι.

Τα υλικά πράγματα είναι αδιάφορα αλλά η χρήση τους δεν είναι αδιάφορη…..Έτσι λοιπόν στην ζωή, το κυριότερο καθήκον είναι το εξής: να ξεχωρίζεις τα πράγματα, να τα διακρίνεις και να λες: «Τα εξωτερικά δεν εξαρτώνται από μένα. Η βούληση εξαρτάται από μένα. Που θα αναζητήσω το καλό και το κακό; Μέσα μου, σ’ αυτά που είναι δικά μου» Από τα ξένα, όμως, τίποτα μην πεις ποτέ ότι είναι καλό ούτε κακό, ούτε ωφέλεια, ούτε ζημία ούτε τίποτα άλλο από αυτά.

Τι είσαι; Άνθρωπος. Αν βλέπεις τον ευατό σου ως κάτι ανεξάρτητο, πρέπει, σύμφωνα με τη φύση, να ζήσεις μέχρι τα γηρατειά, να πλουτίσεις και να είσαι υγιής. Αν, όμως τον βλέπεις ως μέρος κάποιου όλου, εκείνο το όλο επιτάσσει τη μια να αρρωστήσεις, την άλλη να ταξιδέψεις στη θάλασσα και να κινδυνέψεις, την άλλη να βρεθείς στην ανάγκη και να πεθάνεις πριν την ώρα σου. Γιατί λοιπόν δυσανασχετείς;………………«Τώρα λοιπόν εγώ πρέπει να δικαστώ;», Τώρα, λοιπόν, άλλος πρέπει να έχει πυρετό, άλλος να ταξιδεύει με πλοίο, άλλος να πεθάνει, άλλος να καταδικαστεί……….Καθήκον σου λοιπόν είναι να έρθεις και να πεις αυτά που πρέπει, να τακτοποιήσεις τις υποθέσεις όπως αρμόζει. Τότε, εκείνος λέει: «Σε κρίνω ένοχο». «Καλά έκανες. Εγώ έκανα το καθήκον μου, αν έκανες και συ το δικό σου, θα το δεις ο ίδιος». Γιατί και ο δικαστής διατρέχει κάποιο κίνδυνο, μην το ξεχνάς.

Ποιες περιστάσεις άνθρωπε; Αν ονομάζεις όσα σε περικυκλώνουν περιστάσεις, τότε όλα είναι περιστάσεις. Αν όμως ονομάζεις έτσι τα δύσκολα πράγματα, ποια η δυσκολία υπάρχει στο να καταστραφεί αυτό που έχει γεννηθεί; Αυτό που καταστρέφει είναι ή το μαχαίρι ή ο τροχός ή η θάλασσα ή το κεραμίδι ή ο τύραννος. Τι σε ενδιαφέρει από ποιο δρόμο θα κατέβεις στον Άδη; Όλοι είναι ίσοι. ……….«Κινδυνεύω το κεφάλι μου όταν είμαι κοντά στον Καίσαρα». Εγώ όμως που κατοικώ στη Νικόπολη, όπου γίνονται πολλοί σεισμοί, δεν κινδυνεύω; Και εσύ ο ίδιος όταν διαπλέεις την Αδριατική, τι διακινδυνεύεις; Όχι το κεφάλι σου;

Τα ανεξάρτητα από τη βούληση μου δεν έχουν καμιά σημασία για μένα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: